Het is een leuk optrekje: Duke-Semans Mansion in New York. Het stond te koop voor het ronde bedrag van $50 miljoen. Maar Carlos Slim zou geen zakenman zijn als hij daar wat vanaf snoepte. Dus kreeg hij het voor $6 miljoen minder.
Karakteriseren en stereotyperen is leuk om te doen. Zeker over uw meerderen op het werk. Want privé en zakelijk kunnen mensen nogal verschillend zijn. Ziet hieronder negen omschrijvingen van stereotype baasjes. Aan welk profiel of welke combinatie van profielen voldoet uw baas?
Terrafugia is hard op weg om de eerste personenauto boven de A9 langs te laten vliegen. Eerder waren er al plannen voor een vliegende auto maar inmiddels is het concept in een nog verder stadium. De vliegautofabrikant heeft het huidige design onthuld in foto's.
Saint-Tropez is het nec plus ultra voor de verwende plage-bezoeker. Een jacht en een design-zonnebril zijn minimaal vereist om niet uit de toon te vallen. De zusjes Hilton hebben zich deze zomer ook maar weer eens tussen deze vakantiegangerselite gemanifesteerd. Dat leverde uiteraard de nodige paparazzi momenten op.
- Europese aandelen in het rood
- EIB investeert dit jaar al 500 miljoen euro
- Fraaie cijfers Randstad
- Europese aandelen in het rood
- Schiphol doet ook in toekomst beroep op EIB
- Turkse Facebook gebruikers hebben “te kleine penis” voor email
- “Domme” filter van Facebook blokkeert naam concurrent
- Top 3 Facebook app developer verboden door Facebook
- iPad kopers zijn “rijke, zelfzuchtige, egoistische, goed opgeleide eliten”
- Oudste Engelse gebruiker Facebook en Twitter overleden
- Lost in Val Sinestra met je Facebook vrienden: Wauw!
- Het sociale intranet: stoppen met navelstaren (deel 3)
- SlideshareReview (88): Nijlpaarden
- Samenwerking met Disney en Fanta: Personaliseer je Hyves omgeving
- Analyse van BP in social media (Sysomos)
De stemming slaat om
Dik Wessels, aannemer en miljardair te Rijssen, hoeft World Online oprichtster Nina Vleeschdraager geen 56 miljoen euro schadevergoeding te betalen. Gisteren publiceerde de Rotterdamse rechtbank het opzienbarende vonnis waaruit dit blijkt. Wessels zou zich ten koste van Vleeschdraager ‘ongerechtvaardigd verrijkt’ hebben.
Brink had een eind 1999 2,4 miljoen aandelen aan Wessels verkocht en de afspraak gemaakt dat zij later zou meedelen in de winst. Door een fout in het prospectus moest ze afzien van die winstdeling. Drie jaar later begint Brink alsnog een rechtszaak tegen Wessels. Ze wil de haar onthouden 43.406.769 dollar terug hebben. Met wettelijke rente. Gerekend vanaf 17 maart 2000 levert dat 88 miljoen dollar op, oftewel 56 miljoen euro.
Vrijdag de 17e
Kunt u zich het nog een beetje herinneren, die beursgang van World Online op vrijdag 17 maart 2000? ‘I didn’t sell any shares at this time’, sprak Brink 16 dagen eerder. Een historische uitspraak, zo bleek niet veel later. Nina Brink had namelijk wél haar aandelen verkocht. Dat gebeurde precies tussen kerst en nieuwjaar van 1999. Brink had ongeveer 90 miljoen dollar op haar rekening staan en kon zich opmaken voor de feestelijke afsluiting van het millennium.
Foutje
Dik Wessels, de familie Sandoz en het Amerikaanse investeringsfonds Baystar hadden haar deze premature exit weten te verschaffen. Voor weinig want ze hadden haar maar 6,04 dollar per aandeel betaald. Nog geen drie maanden later kostte het aandeel WOL 43 euro. Was Nina dan zo dom? Nee, natuurlijk niet. Ze had met de drie partijen een winstdeling afgesproken. Maar door een kleine fout in haar team was de regeling met de firma’s Reggeborgh (Wessels) en Mallowdale Corporation (de familie Sandoz) niet in het laatste prospectus verschenen. Vlak voor de beursgang werd ze door Jan de Ruiter van ABN Amro voor de keuze gesteld: je ziet af van de regeling of we stellen de beursgang uit. Dat laatste was geen optie. ‘De bestaande aandeelhouders van World Online wilden ‘coûte que coûte’ een beursgang, zo heeft mevrouw Brink verklaard in een interview in mei 2000 met Business News Radio’, schrijft VEB raadsman Jurjen Lemstra in zijn pleitnota van 10 oktober 2003. In de reconstructies die kranten in de nasleep van de beruchte beursgang maakten, kwam datzelfde beeld bovendrijven.
Nina wie?
Het foutje kostte Nina Brink in totaal ongeveer 90 miljoen euro. Geld dat ze later aan het fonds voor gedupeerde World Online beleggers beloofde. Maar daarvoor moest ze het geld eerst weer in handen zien te krijgen.
Het vonnis van gisteren laat zien in hoeverre de World Online oprichtster bereid is zich in juridische bochten te wringen om de misgelopen miljoenen weer terug te krijgen (met dank aan haar trouwe raadsman Walter Hendriksen).
De vennootschap waarin Nina Brink destijds het grootste deel van haar aandelen in onder had gebracht – Kalexer II – verkoopt eind december 1999 een deel van haar aandelen aan Reggeborgh. Daarin is die bewuste winstdeling opgenomen. De rechten op die winstdeling geeft Brink op 12 januari door aan een van haar andere vennootschappen: Brains. Op 7 maart 2000 doet ze noodgedwongen afstand van die winstdeling. De vraag in de rechtszaak tegen Reggeborgh/Wessels is nu: welke Nina deed dat? Was het Nina Kalexer die afstand deed, of was het Nina Brains? Volgens Nina’s raadsman was het Nina Kalexer en dat had ze niet mogen doen. Volgt u het nog? Niet dat Reggeborgh op de hoogte was gebracht van deze plotse gedaanteverwisseling.
Mocht er nog ergens een misverstand bestaan over welke Nina Brink nu precies aan tafel zat, dan wordt die vijf dagen na de beursgang – op 22 maart 2000 - uit de weg geruimd. Nina Brains verklaart daarin dat ze alle voorwaarden van de overeenkomst die door Nina Kalexer zijn afgesloten, gestand zal doen. En toch laat Brink bijna drie jaar later nog een dagvaarding in Rijssen bezorgen met als primaire grondslag de eerder genoemde gedaanteverwisseling. De rechter maakte er afgelopen woensdag korte metten mee. Wessels hoeft niets betalen.
Voorkennis?
Er staat nog iets anders in het vonnis dat in elk geval het voorhoofd van ondergetekende deed fronsen. Volgens Brink staat er in de koopovereenkomst die zij met Reggeborgh afsloot dat het investeringsfonds van Dik Wessels zich had verplicht tot de verkoop van de aandelen bij de beursintroductie (wat niet is gebeurd). Tot nu toe werd er vanuit gegaan dat zowel Reggeborgh als Mellowdale (de familie Sandoz) een lock-up overeen waren gekomen voor deze partij aandelen. In het prospectus van 16 maart 2000 staat er overigens niets over vermeld en die lock-up is later ook nooit meer aan de orde geweest. Letterlijk staat er in het vonnis: ‘Reggeborgh (is) artikel 3.1.1 van de overeenkomst niet deugdelijk nagekomen door haar aandelen niet bij de beursintroductie te verkopen, terwijl zij daartoe op grond van de overeenkomst verplicht was’. Reggeborgh ontkent overigens dat deze afspraak een onderdeel van de overeenkomst was.
Verkopen!
Met andere woorden: alles was er op gericht om zo snel mogelijk te verkopen. Logischerwijs mag iemand ervan uitgaan dat die afspraak winstmaximalisatie tot doel had. Want waarom verkopen als het aandeel veel potentie heeft? Nina Brink en Dik Wessels waren dus zeer goed van de notie doordrongen dat de koers van het aandeel World Online na de introductie alleen nog maar een zuidwaartse bestemming zou krijgen. Eerlijk is eerlijk; dat wist natuurlijk ieder helder denkend mens. Nu lijkt het erop dat deze kennis ook bij de oprichtster en één van de investeerders van het eerste uur aanwezig was. Maanden voor de beursgang. Het meest absurde van de zaak van Brink tegen Wessels is dat ze de handige aannemer in de dagvaarding het verwijt maakt dat hij zijn afspraak niet is nagekomen.
Waar is Sandoz?
En dan dit nog: waar is in deze kwestie de familie Sandoz gebleven? Hun vennootschap Mellowdale Corporation had precies dezelfde overeenkomst met Brink als Dik Wessels, en ook zij profiteerden van het feit dat Brink moest afzien van haar winstdelingsregeling. Wordt ongewtijfeld vervolgd.
Gerelateerde artikelen
Artikel doorsturen
5 reacties
Reageren? We zijn benieuwd naar reacties en dol op debat. Zéker als het inhoudelijk en intelligent is, en liefst niet ad hominem. Vandaar ons vriendelijke verzoek eerst de mini-mini-mini 925 I.Q. Test af te leggen. Zeg nou zelf, daar bent u toch niet bang van?
Geef aan of de conclusie klopt:
Stelling 1: Bankiers zijn geen graaiers.
Stelling 2: Alle graaiers hebben een minnares.
De conclusie is: Bankiers hebben geen minnares.
Deze conclusie is:
Als u al een account heeft, dan kunt u direct inloggen om te reageren:

Lensvelt
EMP Grafimedia
Hoog spel aan het hof van ZKH
Suitsupply

