Don Wolbers

Werden John Wolbers en Easy Life gebruikt voor witwasserij?

'Schoten bij inval Easy Life', constateerden onthutste omstanders nadat de Fiod dinsdag jl. aanklopte bij de villa van John Wolbers. De politie zweeg. Maar wel ingevoerde bronnen vertrouwen 925 toe dat 'zware jongens die op Wolbers' huis pasten' het vuur op de politie openden. Easy Life zou ten prooi zijn gevallen aan zware criminelen die hun centen probeerden te witten via de geldhandel van Wolbers. Waarmee John Wolbers zich, noodgedwongen, dreigt te ontpoppen als de Brabantse Willem Endstra (†). 'Vanwege zijn coke-habit zal hij nu wel tegen de muren van zijn cel kruipen, maar dat is voor John nog altijd veiliger dan vrij rondlopen.'

Highlights

• Wolbers had zeven lijfwachten/afpersers in huis, een van hen schoot vorige week op FIOD
• Slechts 25 cent van elke ingelegde euro werd belegd in life settlements
• Piramidespel: de beloofde 9% rendement kwam niet uit life settlements, maar uit de inleg van nieuwe investeerders
• Onderwereld eiste geld terug plus boete, Wolbers werd gegijzeld in eigen huis
• Oosterbosch probeerde met geld van Easy Life voor 15 mio een 'witwasbank van de Italiaanse maffia' te kopen

925 sprak met betrokkenen rond Easy Life. Het verhaal vertelt zich als een jongensboek, waaraan met de arrestatie van de hoofdverdachten vorige week een ruwe plot wordt toegevoegd. Een weeskind op zoek naar erkenning wil rijk worden, vergrijpt zich onderweg naar fortuin aan snelle auto's, drank en vrouwen en vliegt uit de bocht in een miljoenenspel waarbij de portemonnee van eenvoudige mensen op de roulettetafel belandt. 925 zal u in de komende dagen geheel om niet en met gevaar voor eigen ruiten rond leiden in de wereld van John Wolbers en Easy Life, het bedrijf dat 33 miljoen zoek maakte en zich bediende van het ironische motto 'Why settle for less?'

"Life settlements net Staatsloten"
Het wrede sprookje van Easy Life begint begint in 2003 als Frans Oosterbosch (49), een tussenpersoon die een kantoortje in het Brabantse Asten drijft, via relaties de ongekende mogelijkheden van zogeheten life settlements ontdekt. In de VS zijn dergelijke levensverzekeringen zeer populair. De verzekerde sluit op zijn leven een verzekering af die aan de nabestaanden uitkeert bij overlijden. Omdat veel verzekerden voortijdig van hun verzekering afwillen - bijvoorbeeld om een boot te kopen, een operatie te betalen of om erfgenamen alsnog te passeren -, haalt maar liefst 86% van alle life settlements de einddatum niet. Einddatum is de dood van de verzekerde, wanneer de verzekeraar het volledige bedrag uitkeert. Zogeheten providers kopen de polissen op voor een fractie van de volledige uitkering, met twee risico’s: de premies moeten worden betaald en het is wachten tot de oorspronkelijke verzekeringnemer overlijdt en de verzekering 'valt'. Lees: uitkeert. Zoals een kenner omschrijft. 'Vergelijk het met een Staatslot dat altijd wint. Alleen weet je nooit wanneer de trekking is.' Er is een miljardenhandel in die polissen ontstaan, door lieden van allerlei pluimage: van gerenommeerd tot crimineel, zoals dit artikel in Business Week stelt. Ondanks koppen als ‘Betting on death’ schatten experts dat de markt voor life settlements in de VS groeit van zo'n $30 miljard nu naar $150 miljard over enige jaren, als de grijze golf over het land heenspoelt. Kortom, macabere maar zeer lucratieve bizniz.

Frans Oosterbosch, slechte verkoper?
Oosterbosch stort zich met zijn bv Weso in de handel in polissen van mensen die tijdig dood moeten. Oosterbosch, omschreven als 'een slechte verkoper' maar ook 'een klein mannetje die je uit medelijden wat toestopt', werkt op dat moment al voor Liocorno, de hypotheekhandel van zijn achterneef John Wolbers. Oosterbosch houdt er nogal gewaagde methodes op na. Zo zadelt hij woningbezitters op met een over de top hypotheek, nieuw of via een oversluiting. De overwaarde wordt vervolgens niet veilig weggestopt, bijvoorbeeld in een levensverzekering, maar 'de pleiterik gemaakt via drie privé-rekeningen'. Aldus een diepkeel: 'Die mensen waren meteen hun geld kwijt.' Door Oosterbosch' matige verkopen en onmatige levensstijl gaat Weso failliet. Dankzij een privé-lening van de ouders van een vrouwelijke zakenpartner kan Weso doorstarten. (Later zal de vrouw in kwestie genoegen moet nemen met 1 euro afkoop, haar ouders kunnen naar een ton fluiten.)

Weso wordt Easy Life
Weso wordt herdoopt in Easy Life, en als John Wolbers hoort over de ongekende mogelijkheden van de doodpolissen kan de expansie beginnen. Logisch: Wolbers heeft met zijn vijf kantoren van Liocorno een bloeiende handel in huizenleningen. Hij opereert vooral in wat inmiddels bekend is geworden als de subprime-markt; stakkers die met moeite een eigen woning bij elkaar kunnen schrapen. Door die financieel wankele huizenbezitters een extra hoge lening te bezorgen, suggereren ze generositeit maar verzekeren vooral zichzelf van vette commissie-inkomsten. Stel: een huis kost 2 ton. Liocorno verstrekt dan 3 ton hypotheek, en laat die extra ton hypotheek terugboeken om een life settlement van Easy Life te kunnen kopen. De koper waant zich dan veilig, hem wordt immers een jaarlijkse rente van 9% beloofd. Dat betaalt zichzelf terug, niet waar? En het risico van een molensteen is afgekocht met een levensverzekering die uitkeert - ooit. Dit sommetje zou kunnen kloppen, ware het niet dat Liocorno in de slechtste tradities van de verzekeringsmaffia vette commissies afroomt: tot zo'n 25%. En, aanzienlijk erger, de meeste betrokkenen betwijfelen of de life settlements überhaupt wel werden aangekocht.

Claim van 3,7 miljoen Euro op Easy Life
Er ligt al een claim van 3,7 miljoen euro op Easy Life omdat een afspraak om voor 2 miljoen euro per kwartaal aan polissen voor Easy Life te kopen, niet werd nagekomen. 'Frans en John waren alleen geïnteresserd in de dekking, de zekerheden konden hen niets schelen.' Uiteindelijke lijkt Liocorno/Easy Live slechts een kwart van het kapitaal te herinvesteren. De rest verdwijnt in de zakken van Wolbers en Oosterbosch. Zo zou van de overal gepubliceerde '33 miljoen omzet' voor Easy Life naar schatting minder dan eenderde, zo'n 9 mljoen, daadwerkelijk geïnvesteerd zijn in waar het allemaal voor bedoeld was: life settlements. De andere miljoenen zijn zoek, of razen met veel decibellen over 's heerenwegen, zoals coureurs uit voorheen The Quote Challenge kunnen beamen. 

'Vrije jongens sturen geen aanmaningen'
Easy Life wordt eind 2007 ruw in haar hoge spel gestoord door de AFM, die de vergunningen van Liocorno intrekt. Reden: Liocorno pleegt gedwongen winkelnering door huizenbezitters contractueel te verplichten een (dure) polis bij Easy Life af te sluiten. Door het intrekken van de vergunning wankelt het glamoureuze kaartenhuis. Easy Life heeft nieuwe verkoopkanalen nodig. Dat gebeurt niet alleen door her en der advertenties te kopen en voor 10 mille een luizig pr-praatje bij Harry Mens te komen houden, ook boort naar verluidt vooral Oosterbosch een creatieve geldstroom aan. 'De buurman van Holleeder' zegt de een. 'Brabantse drugsdealers', taxeren andere bronnen. Sowieso: 'Types die geen aanmaningen sturen, maar gewoon met een busje komen voorrijden.'

Kennelijk worden ook de vrije jongens onrustig. Ze zouden Oosterbosch/Wolbers dwingend duidelijk hebben gemaakt dat er betaald moet worden. Diepkeel: 'Meer dan 9% rendement, de hele inleg terug en met een extra boete.' Kantoorgenoten in de kapitale villa in Heeze zien ongure types tussen het glanzende wagenpark door het pand betreden. Een schuldeiser, zoals dat heet een 'bekende van de politie', zou in een vestiging van Liocorno klappen hebben gekregen van andere schuldeisers uit het milieu.

De bank in San Marino en de Bruchemse molen
De sfeer zit er goed in bij Easy Life, maar gelukkig is daar Frans Oosterbosch die een list verzint: als ze nu eens zélf een bank kopen, dan kunnen ze geld blijven rondpompen... Het begerige oog valt op een bank in San Marino die, hoewel erkend als 'witwasbank van de Italiaanse maffia', toch nog 15 miljoen euro moet kosten. Te betalen via vastgoedtransacties in Spanje, met geld van Easy Life investeerders dat uitsluitend in life settlements zou worden belegd. Uiteindelijk spat die droom uit elkaar als Oosterbosch de laatste miljoentjes niet bij elkaar krijgt. Geschrokken van de slangenkuil waarin hij inmiddels, weliswaar in maatpak, rondrent, besluit Wolbers Easy Life te ontmantelen. Oosterbosch wordt afgekocht met een vastgoedcarroussel waar ze zelfs in Amsterdam de vingers bij zouden aflikken: de Bruchemse Molen wordt aangekocht en volgeladen met maar liefst vier hypotheken, zodat er geld overschiet voor Oosterbosch. Easy Life start door met een nieuwe directeur - de van Fortis-dochter Falcon Leven afkomstige Frits Rijnaard, zondagavond vrijgelaten - en een nieuwe zuster: Advanced LSM. Achter de gelikte website met loze kreten en een copy-paste gestolen 'Code of Conduct' gaat een wankele onderneming schuil, zogenaamd 'compleet onafhankelijk' maar gevestigd op het huisadres van Oosterbosch, waar het voorlopig ruim wonen is omdat de heer des huizes elders als gast van justitie verblijft.

Morgen meer. Over Frans Oosterbosch, die zichzelf op de valreep een villa cadeau deed en de bruilloft van zijn dochter zou hebben betaald van de centen van kleine spaarders. En meer over de grote man, John Wolbers. U weet wel, die 34-jarige 'succesvolle ondernemer' die met 24 miljoen op de junior rijkenlijst prijkt, en als geen ander weet dat doortrappen in een Porsche of Ferrari veiliger is dan levens verzekeren. Vooral als je huis bevolkt wordt door gewapende mannen die nog iets van je te goed zeggen te hebben.... Om het motto van Liocorno nog maar eens te herhalen: 'Verzekerd van een zorgeloos leven!'