Het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden stemde gisteren tégen het reddingsplan dat de financiële sector weer op de weg naar boven moet helpen, ondanks nadrukkelijke steun voor het plan van Bush, McCain en Obama. Inzet van de discussie blijft de vraag wie er nu eigenlijk moet opdraaien voor de puinhoop op Wall Street. Niet de belastingbetaler, zeiden veel republikeinse 'nay'-stemmers. Maar is dat überhaupt een optie? 925 bracht in kaart wat er nu moet gebeuren.
Koste wat kost door
'We're not leaving town till we get it fixed', zei de republikeinse senator van Kentucky. Daarmee geeft hij een goede samenvatting van wat de meeste partijen vandaag zeggen: als het reddingsplan er niet komt, staat de wereld aan de vooravond van een economische crisis die zijn weerga niet kent. Dat is ook het sentiment bij de financiële instellingen zelf. Fondsmanager bij Pimco Bill Gross voorspelt een krediettekort van gigantische omvang als het reddingsplan niet door het Huis van Afgevaardigden komt: 'either in its current form or another form'.
Uitstel
Minister van Financiën Paulson liet zich kalm doch vastberaden uit over zijn teleurstelling: we moeten zoeken naar een constructieve manier om dit steekhoudende plan erdoor te krijgen en zo ons financiële systeem én het Amerikaanse volk te beschermen. Er hangt veel te veel af van dit reddingsplan om het te laten falen.' Een nieuwe poging dus. Geen afstel maar uitstel.
Pijn verdelen kan alleen nu
Ondertussen geven republikeinen en democraten elkaar de schuld van het dramatische oponthoud, dat beurskoersen vanaf gisteravond wereldwijd in een neerwaartse achtbaan bracht. Obama en McCain zijn voorzichtig kritisch naar elkaar, maar in het Capitool zijn de verwijten snoeihard: de democraten (waarvan het merendeel vóór stemde) nemen het de republikeinen (waarvan het merendeel tegen stemde) kwalijk dat zij voor politiek gewin gaan, terwijl het land op de rand van een crisis balanceert. Het is de vraag of dat verwijt terecht is. Toegegeven, het uitstel kost aandeelhouders veel geld; als er echter één moment is om de pijn te verdelen en de belastingbetaler zo min mogelijk schade te berokkenen, dan is het nu, vóórdat het reddingsplan door het congres is goedgekeurd.
Hoe nu verder?
De million-dollar-question is natuurlijk wat er nodig is om de het plan alsnog goedgekeurd te krijgen. En hoe lang dat maximaal duurt (want iedere dag uitstel en onzekerheid leidt onherroepelijk tot meer slachtoffers). Kortgezegd is het probleem: hoe halen we twaalf republikeinen over groen licht te geven voor het reddingsplan. Dat maakt van een 228-205 nay een 216-217 yea. En dat is te doen. Slechts een klein deel van de republikeinse tegenstemmers wil een geheel nieuw reddingsplan op tafel zien. Door opnieuw naar een aantal punten van het huidige plan te kijken, kunnen genoeg tegenstanders over de streep worden getrokken. Eén van de kritieke punten is de manier waarop banken en verzekeraars hun zieke mortgage-backed securities kunnen verkopen aan de overheid. Veel republikeinen pleiten voor een constructie waarin bedrijven een soort verzekeringspremie betalen voor de mortgage-backed securities die ze verkopen.
De verwachting is dat een nieuwe stemming mogelijk nog deze week zou kunnen plaatsvinden.