Hee Howard!

ING-oranje? Giroblauw! [filmpjes]

Wat verlang ik terug naar mijn Girorekening. Zo’n echte Giroblauwe, die bij mij past (voor de jonge lezertjes: “Giroblauw past bij jou” was voor de ijstijd dé reclameslogan van de firma PTT-postgiro/Postbank). Nu nog zie ik voor me hoe ik betaalde met Oud Mediale papieren Girobetaalkaarten. Dat stevige blauwe karton, met zo’n mooi watermerk er in, veilig opgeborgen in een stevig blauw plastic mapje.

Bedrag invullen, bedrag uitschrijven in letters opdat niemand de cijfers kon vervalsen, handtekening eronder, giropasje erbij om te laten zien dat rekeningnummer en handtekening kloppen en je had betaald. Duurde bij elkaar tien minuten maar het werkte.

Mijn eerste brommer (een Puch zonder versnellingen want schakelen was voor de echte stoere jongens die ook van voetbal en merkkleding hielden) kostte zeshonderd guldens (voor de jonge lezertjes: de gulden (FL.) was de Nederlandse munteenheid voordat alles 2,20 keer duurder werd met de invoering van de Euro). Die Puch heb ik destijds bij de plaatselijke tweewielerspeciaalzaak betaald met Girobetaalkaarten. Twee stuks, want je mocht maximaal 300 gulden per Girobetaalkaart uitschrijven.

Thuis kwamen in een bruine enveloppe de papieren afschrijvingen door de brievenbus. Handig geperforeerd met twee gaatjes zodat je het meteen kon opbergen in de speciale blauwe plastieken Girobetaalrekeningmap. Met ruimte voor het opbergen van ook je Giroster- of Giroleeuw-spaarrekeningafschriften.

Van digitaal of internetbankieren had nog niemand gehoord. Per Girofoon je rekening controleren, dat was toen modern en de nieuwste techniek, net als de CD-I, de Betamaxvideo en natuurlijk de 14K4-inbelmodem. Jaren later kon er in winkels zelfs betaald worden met de Giromaatpas.

Heden ten dage is Giroblauw allang niet meer. Het is ING Oranje (twee! Oranje! leeuwen!) en het gaat allemaal stuk. Wouter Bos gaat er HEUL VEUL geld voor betalen en uiteindelijk zal blijken dat alle Postbank ING-spaarders een beroep moeten doen op de garantieregeling. In de tijd van Giroblauw had nog nooit iemand gehoord van “garantieregeling” laat staan van “nationalisering” of “Jan Mulder en Howard Komproe in een blauw leeuwenpak”. Ach, waarschijnlijk is het daar allemaal misgegaan, met het inhuren van C-sterren om dat rare leeuwenpak aan te trekken.

Ik ga op zoek naar mijn oude Giro-afschriften. Kijken of ik die zeshonderd afgeschreven Florijnen voor mijn Puch nog op Oud Mediaal papier heb staan. Maar eerst even naar het PTT-Postkantoor. Nieuwe Giro-enveloppen halen.