Afgelopen weekend werd er gevoetbald. Logisch, want er wordt elk weekend gevoetbald. Zoals vaker was het niet het voetbal dat de boel het aankijken waard maakte. Het waren vooral de toestanden eromheen die het mooi maakten.
Zo hadden we de Man van het Grote Gelijk die dit weekend zoals vaker echt gelijk had. Louis van Gaal. Die klaagde moord en brand over competitievervalsing. Maar had hij ook een punt? In Twente besloot men om een nieuw veld aan te schaffen. Nu liggen die dingen doorgaans in een paar dagen, maar dat was niet genoeg voor de Tukkers. Welnee. Die besloten in overleg met de gemeente Enschede en KNVB dat het veld een dag langer nodig had om zich te nestelen. Toevallig kwam dat goed uit, want De Tukkers kregen daardoor een dag meer rust. Zo na het bekertreffen tegen De Graafschap waar het een verlenging nodig had geen overbodige luxe. Bovendien verstoorde het de voorbereiding van tegenstander PSV.
Van Gaal schoof de schuld in de schoenen van de KNVB. Want die hadden nooit ja mogen zeggen tegen het voorstel. En hij had nog een punt: een professionele organisatie als die van FC Twente moet de tijd nemen om een veld aan te schaffen. Bijvoorbeeld als er twee keer uitgespeeld wordt. Per slot van rekening plant de Mediamarkt ook geen grote verbouwing als de jaarlijkse uitverkoop gaat beginnen. Uiteindelijk verloor FC Twente twee punten waardoor het AZ van Van Gaal nog verder uitliep. Uiteindelijk valt de schade mee voor de Man van het Grote Gelijk.
Zo hadden we ook Ron Jans. De temperamentvolle trainer van FC Groningen. Stak hij een paar weken geleden nog een middelvinger op, deze week trapte hij een bal weg. Foei! Nederland sprak schande, maar laat die man gewoon een bal wegtrappen. Voetbal is emotie. En zo af en toe is het voor een trainer best handig om de aandacht van de scheidsrechter af te leiden door zelf de zwarte piet te zijn. Jans mocht naar de tribune en wordt straks geschorst. Over en uit. Schande spreken doen we niet.
Enig vermaak zat hem in het luisterend vermogen van Jans. Die dacht dat het publiek van SC Heerenveen zijn Johannes wilde zien. Dat terwijl men hem toezong dat ze zijn vinger wilden zien. Het publiek refereerde aan de vorige wedstrijd tegen FC Groningen toen de Friezen buiten de reguliere speeltijd de winnende treffer scoorden. Jans stak uit frustratie zijn middelvinger op. Ook al een toonbeeld van fraaie emotie. Jans besloot gisteren noch zijn Johannes, nog zijn middelvinger te laten zien. En dat is dan weer verstandig.
Het waren fraaie incidenten die het voetbal mooi maken. Op de velden is het aardig tikken, maar het zijn de toestanden eromheen die de sport boeiend maken. Want zegt u zelf. Uw werk doen is aardig, de targets halen nog mooier, de cijfertjes op orde hebben is prachtig en de nieuwe opdracht fabuleus, maar wat het echt boeiend maakt zijn de gesprekken bij de koffieautomaat, de uitglijder van uw collega of de emotionele uitbarsting van de chef.
symbolische betekenis.
Wegereef( de scheidsrechter) voor de leken onder de 925
lezers, gaf weer eens blijk van z`n bijna authistisch in-
levings gevoel, door Garcia na het wegschoppen van de bal z`n 2e gele kaart te presenteren.
Het mocht, het kon.
Maar in de geest van de wedstrijd, was dit een volstrekt
onjuiste beslissing.
Verder wil ik Ron Jans juist een groot compliment geven voor zijn uitleg!!!!
En als ik dan ook nog een woord aan Dhr. Wegereef c.q.
de KNVB mag richten.....
Recruteer meer oud-voetballers !!!!!!!
Wellicht hebben zij meer begrip voor (menselijke) emoties.