Zo’n Boekenweek kan dus ook voor echt leuke televisie zorgen. De compilatie van Van Kooten en De Bie zijn gek met dieren sketches (want: Tjilp Tjilp etc. is het Boekenweek-thema) was hartverwarmend nostalgisch. Het deed terugverlangen naar die gouden tijd van zondagavonden met Keek op de Week, of, voor de oudere lezers, het Simplistisch Verbond.
Bovendien is het de heren Koot en Bie gelukt een compilatie samen te stellen die ook nu weer actueel bleek. Grappen over de economische crisis van de jaren tachtig, over kwaliteitsmedia die zich op pathetische wijze menen te moeten richten op jonge ijsbeertjes, de wormen in Naarden uit het normen- en waardendebat of het gedram van milieufreaks zijn twintig jaar later herbruikbaar zonder er ook maar iets aan te veranderen. Dat toont behalve de genialiteit van de grappen ook de tijdloosheid aan. Of misschien wel de eeuwig durende onveranderlijke status van de Nederlandse maatschappij die zich leent voor kritisch satire.
Na een uur lang gerecyclede Koot en Bie’s te hebben gekeken, bleek eens te meer hoe Jet en Koosje Veenendaal, de vieze oude man, Dirk uit Café de Lantaren, Berendien uut Wisp of gewoon de heren Koot en Bie zelf (in hun Simplistisch Verbond-kamerjassen) nog elke zondagavond vreselijk gemist worden. Daar kan geen Draadstaal of Koefnoen tegenop.