KRO Reporter zond zondagavond een prima reconstructie uit van de neergang van krantenconcern PCM . In een helder chronologisch overzicht werd het ontstaan, de groei en het grote onthutsende einde van PCM in beeld gebracht. Mede mogelijk gemaakt door Joost Ramaer, schrijver van een boek over PCM dat later dit jaar verschijnt.
Ondergetekende vond sommige feiten dus schokkend. Vooral de wetenschap dat een van de grondleggers van PCM, een oud verzetsheld die in '40 - '45 nog eigenhandig met Hannie Schaft Het Parool heeft staan stencilen, de machthebbers bij PCM (een ideele stichting én een winstgerichte directie) zonder succes waarschuwde voor de risico’s van durfkapitalisten wekte weerzin op. Die oude man heeft aan de zijlijn moeten toekijken hoe zijn idee van vrije pers uitiendelijk werd verkocht aan jongens met de grootste Ferrari’s.
Alhoewel, het is op zich al schokkend dat uitgerekend die stichting, dus niet de op geldbeluste directie, degene was die de hele handel ter uitzuiging aanbood aan de Britse investeerder Apax terwijl de directie nog enkele andere maatschappijen op het oog had.
Reporter brengt de gemaakte feiten glashelder in beeld, maar vergeet de wederhoor niet. Zowel de betrokken directieleden als het stichtingbestuur komen uitgebreid aan het woord om half om half een soort sorry te zeggen, net niet helemaal toe te geven dat ze zijn uitgezogen en natuurlijk om hun miljonenbonussen te verdedigen.
Jammer is wel dat Reporter er niet helemaal in is geslaagd de toch al zo complexe materie van investeringen, overnames en fusies voor de gemiddelde leek, zoals ondergetekende wederom, in begrijpelijke mensentaal uit de doeken te doen.
Want waarom kon Apax met miljoenen aan winst vertrekken en bleef PCM achter met miljoenen aan schuld? Waar ging dat geld heen, en waarom draaide PCM voor de kosten op? Op welke wijze maakte Apax zoveel winst? Maar vooral: waarom zag niemand dat aankomen?
Ach, waar Reporter niet in is geslaagd, zal u ongetwijfeld wél in kunnen slagen. Me dunkt dat de gemiddelde 925-lezer uitstekend in staat is uit te leggen waar de enorme winst- en verliesposten bij de PCM/Apax-affaire vandaan komen.
Ik ben u er eeuwig dankbaar voor. De beste commentaren winnen een levenslang abonnement op het succesvolle PCM-blad DAG.
Nu kan hebzucht bij veel bedrijven misschien juist leiden tot meer en beter, dan hoor je ook niemand klagen, maar in dit geval waren de betrokken personen/partijen puur en alleen geinteresseerd in persoonlijk er zoveel mogelijk uithalen zonder het bedrijf er beter van laten worden. Toevallig ook het kenmerk van een parasiet. Als de egel/duif/PCM dood is kruipen alle parasieten eraf om zo snel mogelijk een nieuwe gastheer te zoeken.
Ook prachtig vond ik die nepadviseur die voor Apex lobbiede, Hij vond het volstrekt normaal en in het belang van PCM dat Apex orde op zaken had gesteld. En ze leefde nog lang en gelukkig.
En zo'n Volkskrant met een behoorlijke economische redactie(altijd gelijk achteraf), hoe kunnen al die journalisten(economen) niet zien dat Apex een 'cashmaker' is en geen liefdadigheidsinstelling.
En dan de treurige directeur, hij had een beursgenoteerd bedrijf(1.000.000.000) kunnen leiden met bijbehorend salaris maar i.p.d. huilt hij mee met de wolven in Zembla.