Deze week barst alweer de elfde editie van Amsterdam International Fashion Week los, de komende dagen dus geen ontkomen aan hippe feestjes, moeilijk haar, belangrijke zonnebrillen en discussies over goodiebags. De afgelopen tien keer was ik programmadirecteur, totdat ik in januari afzwaaide. De 925-redactie vroeg me laatst hoe ik daarop terugkijk: wat is er gelukt en wat niet; en wat gebeurt er eigenlijk achter de schermen? Leek me een leuk onderwerp voor mijn maandelijkse column.
Allereerst even: wat IS een fashion week? Net als de Horecava of de LandbouwRai zijn fashionweeks het branche-evenement van de lokale mode-industrie, meestal bestaande uit modeshows, vakbeurzen en 'feestjes'. In Amsterdam is daar nog een openbaar cultureel programma aan toegevoegd.

Ik sluit graag met een positieve noot af, dus begin maar bij wat er (nog) niet is gelukt.
Een van de meest gestelde vragen is altijd: Waarom werken jullie niet samen met ... Zelfs op de postzegel van de modebranche kunnen belangen en doelstellingen nog mijlenver uit elkaar liggen. Daarom is het nog niet gelukt om een intensievere samenwerking op te bouwen met de grote modevakbeurs Modefabriek, de branchevereniging Modint, de Modebiënnale in Arnhem en de Dutch Fashion Foundation. Er is inmiddels een enorme stap gezet op het gebied van wederzijds begrip en waardering, maar in heel veel gevallen zijn we simpelweg concurrenten naar aandacht, sponsorgelden en subsidies.

Een andere droom die we in de ijskast hebben moeten zetten is ons plan om de fashionweek te openen met een grootse catwalkshow, waarbij de modellen uit de poort van het Rijksmuseum over een glazen catwalk tot over het pierenbad/de ijsbaan paraderen. Aan weerszijden van de catwalk staan tribunes en aan het museum hangen beeldschermen, zodat naast de 1.000 genodigden ook alle andere geïnteresseerden het event kunnen bijwonen. Op het bordes van het Rijks staan Joost van Bellen en Mr Wix te draaien, een totaal feest van oud & nieuw Amsterdam. Klinkt best cool, al zeg ik 't zelf, en tot onze grote verbazing zagen Gemeente en Stadsdeel het helemaal zitten. Helaas lukte het ons niet om grote sponsoren als Philips, KPN en NUON enthousiast genoeg te krijgen. Nou ja, wie weet ooit nog 's, als het Rijks weer opengaat.
Wat WEL gelukt is ?
Alleen al het feit dat zo'n kleine, relatief onbekende modestad als Amsterdam inmiddels zonder enige subsidie toch zo'n bloeiende modeweek heeft, is een enorme verdienste aan iedereen die daaraan meewerkt. In heel wat steden lukt dat namelijk NIET. Alle ondernemers en instellingen die meedoen aan het Downtown programma, alle merken die showen, alle professionals die meedraaien in de productie maar met name ook de sponsors die ons ook in zware tijden blijven steunen; hulde - het heeft de directie van Fortis Bank Nederland bijvoorbeeld heel wat guts gekost om de partnership voort te zetten.

Het meest trots ben ik op ons evenement "Lichting 2009": een samenwerking tussen alle zeven Nederlandse mode-opleidingen, advies- en bemiddelingsbureau HTNK, Stichting Premsela, AIFW en ondersteund door G-Star RAW. De beste 20 van alle afstuderende ontwerpers van Nederland showen samen in 1 show, in het publiek zitten 's lands belangrijkste inkopers, design directors, journalisten en andere stakeholders. Een internationale jury, met daarin o.a. de oprichtster van London Fashion Week kiest the Raw Talent of the Year, die naast een geldprijs ook een droomstage wint; de winnaar mag meedraaien in het team dat de G-Star show in New York organiseert. Terecht dat kenners hiervoor naar Amsterdam afreizen, en dat topnamen als Viktor en Rolf hierbij aanwezig zijn.
Wat gebeurt er achter de schermen?
U kent allen de uitspraak: "What happens in Vegas, stays in Vegas", dus hierover kan ik niet veel meer vertellen dan dat alles wat u hoort en leest, helemaal waar is.
James Veenhoff is partner bij Fronteer Strategy, een adviesbureau voor innovatie, co-creatie en merkontwikkeling. Hij is een van de oprichters van Amsterdam International Fashion Week en marketeer bij Blue Blood. Naast een sterke interesse voor chique spijkerbroeken besteedt hij graag tijd aan eten, muziek, rugby, boksen en surfen.