Nee sorry, toch maar niet
Groot geld
Ondanks een foreclosure-aankondiging komen steeds meer Amerikanen er na maanden achter dat ze hun verlaten huis helemaal niet uitgezet zijn. En dat bijbehorende lasten evenmin zijn gestopt. Want vlak voor het eind van de uitzettingsprocedure heeft hun bank plots en stiekem bedankt voor de sleutel van hun sub-prime paleisje. Vanwege opbrengst minus kosten en negatief. Helaas zijn de gevolgen van een bank walkaway groter dan alleen het ongenoegen van een crackhouse.
En toen alles over leek kwam de Bank Walkaway.
Ondanks een foreclosure-aankondiging komen steeds meer Amerikanen er na maanden achter dat ze hun verlaten huis helemaal HYPERLINK "http://www.nytimes.com/2009/03/30/us/30walkaway.html?pagewanted=2&_r=1" niet uitgezet zijn. En dat bijbehorende lasten evenmin zijn gestopt. Want vlak voor het eind van de uitzettingsprocedure heeft hun bank plots en stiekem bedankt voor de sleutel van hun sub-prime paleisje. Vanwege opbrengst minus kosten en negatief. Helaas zijn de gevolgen van een bank walkaway groter dan alleen het ongenoegen van een crackhouse.
Wanbetalers krijgen een foreclosure-notice, waarmee een maandenlange
uitzettingsprocedure gestart wordt. Gedurende deze periode komt de
bank erachter dat het (vaak) verlaten huis zo hard in waarde daalt dat
de procedure om te onteigenen veel meer kost dan de woning zal
opbrengen.
En dan komt het. Banken besluiten (in stilte) de foreclosure niet te
voltooien, waarmee de verantwoordelijkheid voor de hypotheek, maar ook
de (onroerend goed) belastingen bij de vertrokken en vaak onwetende
bewoner blijft liggen.
Maanden na de schande van een nutteloze -maar gedwongen- aftocht komen de rekeningen die de bank op andere gedachten bracht. Rekeningen voor achterstallige gemeentelijke belastingen en het door de stad verplicht gestelde onderhoud. Of erger, voor het afbreken, wanneer spuitgrage junks na een voortijdige ontruiming als dankbare eersten kwamen resideren.
In verschillende steden begint het aantal bank walkaways zorgwekkend snel toe te nemen. In een poging banken tot verantwoording te roepen heeft het stadsbestuur van Buffalo, NY, 37 banken aangeklaagd wegens het opzettelijk laten verpauperen van huizen. Alvorens slepende rechtzaken af te wachten hebben vijf banken inmiddels geschikt.
Nadat de bank het eigendom officieel geweigerd heeft ontstaat overigens een pikante situatie. Want de bank stopt met het collecteren van de maandelijkse rente. Daarmee stoppen dus ook de betalingen. Wat niet zegt dat deze niet meer verschuldigd zijn, alleen de kans dat ze geïnd worden is nihil. De obligaties waarin deze titels verstopt zitten zijn namelijk zóó beta dat het vaak te lastig is om de bijbehorende eind-investeerder te traceren. U kunt zich misschien voorstellen dat dit iets zegt over de herstelmogelijkheden van de hypotheekobligaties en -portefeuilles, waarvan wordt aangenomen dat het 'in beginsel' geen slechte leningen zijn.
Ook is dit verschijnsel een zware relativatie op de aanname dat de
vastgoedmarkt in Amerika begint te bodemen, omdat de foreclosures en
de voorraad te koop staande woningen afnemen.
Zet je doemdenkersfilter maar even aan bij deze quote uit het artikel
van de NY Times: “It is what some of us think is the next wave of the crisis,” said
Kermit Lind, a clinical professor at the Cleveland-Marshall College of
Law and an expert on foreclosure law."
Maar de verlossing van de torenhoge hypotheekrentes zal het leed van de getroffen huiseigenaren nauwelijks meer beweegruimte geven. Zelfs niet nu ze de sleutel van hun stenen keten nog steeds in bezit blijken te hebben.
Wanbetalers krijgen een foreclosure-notice, waarmee een maandenlange uitzettingsprocedure gestart wordt. Gedurende deze periode komt de bank erachter dat het (vaak) verlaten huis zo hard in waarde daalt dat de procedure om te onteigenen veel meer kost dan de woning zal opbrengen.
En dan komt het. Banken besluiten (in stilte) de foreclosure niet te voltooien, waarmee de verantwoordelijkheid voor de hypotheek, maar ook de (onroerend goed) belastingen bij de vertrokken en vaak onwetende bewoner blijft liggen.
Crackhouse
Maanden na de schande van een nutteloze - maar gedwongen - aftocht komen de rekeningen die de bank op andere gedachten bracht. Rekeningen voor achterstallige gemeentelijke belastingen en het door de stad verplicht gestelde onderhoud. Of erger, voor het afbreken, wanneer spuitgrage junks na een voortijdige ontruiming als dankbare eersten kwamen resideren.
In verschillende steden begint het aantal bank walkaways zorgwekkend snel toe te nemen. In een poging banken tot verantwoording te roepen heeft het stadsbestuur van Buffalo, NY, 37 banken aangeklaagd wegens het opzettelijk laten verpauperen van huizen. Alvorens slepende rechtzaken af te wachten hebben vijf banken inmiddels geschikt.
Eind-investeerder
Nadat de bank het eigendom officieel geweigerd heeft ontstaat overigens een pikante situatie. Want de bank stopt met het collecteren van de maandelijkse rente. Daarmee stoppen dus ook de betalingen. Wat niet zegt dat deze niet meer verschuldigd zijn, alleen de kans dat ze geïnd worden is nihil.
De obligaties waarin deze titels verstopt zitten zijn namelijk zóó beta dat het vaak te lastig is om de bijbehorende eind-investeerder te traceren. U kunt zich misschien voorstellen dat dit iets zegt over de herstelmogelijkheden van de hypotheekobligaties en -portefeuilles, waarvan wordt aangenomen dat het 'in beginsel' geen slechte leningen zijn.
Ook is dit verschijnsel een zware relativatie op de aanname dat de vastgoedmarkt in Amerika begint te bodemen, omdat de foreclosures en de voorraad te koop staande woningen afnemen. Zet je doemdenkersfilter maar even aan bij deze quote uit het artikel van de NY Times: “It is what some of us think is the next wave of the crisis,” aldus Kermit Lind, hoogleraar aan de Cleveland-Marshall College of Law en expert op het gebied van foreclosure-wetgeving.
19 augustus 2009 - 15:06 uur