De 925-mailbox, altijd vol verrassingen

[Homburg Tapes] Baasje doet voor hoe het NIET moet, een ontslaggesprek voeren (AUDIO)

Vorige week brachten we u deel 1 van de Homburg Tapes waarop COO Harm K. tien mensen van Homburg Participaties in Enschede moet ontslaan omdat het niet zo goed gaat ("We verbranden €1 miljoen per maand"). Maar dat laten de nazaten van actiebereidwillige textielarbeiders zich niet zomaar vertellen: "Wij hebben die tent groot gemaakt!" Waarop Harm zich niet meer in kan houden en hem toeschreeuwt: "Jij, niet alleen!"

Er volgt een discussie van ruim twee uur (gaap, voortaan eerder afkappen hoor) die zich concentreert op een aantal themata:

1. [Het waarom van de actie] Waarom moet het kantoor in Enschede dicht en komen die mensen uit Soest niet hier?
Harm K.: "Ik heb dertig jaar deze afstand gereden."
Medewerker: "Nou gefeliciteerd."
(Vertaling: Zijn wij hier in het oosten soms minder waard?)

2. [Timing] Hoezo zijn er net vijf nieuwe mensen aangenomen terwijl er een paar dagen mensen worden ontslagen en die nieuwe dus toch niet worden aangenomen?
Harm verweert zich door te zeggen dat hij nou eenmaal niet van alle details op de hoogte kan zijn. Een medewerker vraagt zich vervolgens af hoe hij vijf mensen een detail kan noemen. "Weet Richard hiervan?" vraagt een lief meisje nog. Ja dus, Richard weet ervan, maar blijkbaar heeft die op een bijeenkomst een dag eerder niks hierover gezegd.
(Vertaling: We voelen ons besodemieterd.)

3. [Zeg, hoe zit het nou eigenlijk] Waar is al dat geld gebleven?
Dat is dus op. Het verkoopkantoor in Enschede kan niet geloven dat al die miljoenen die ze de afgelopen jaren hebben opgehaald, foetsie zijn.
Een medewerker sputtert: "Wij hebben die tent gewoon groot gemaakt…"
Harm schreeuwt: "Niet jij alleen!"
De rest schreeuwt terug: "Nee, wij!"
Harm: "Jullie niet alleen!"
Een medewerker: "Jij hebt in elk geval heel weinig gedaan."
En dan komt er nog zo'n klassieker uit het handboek der arbeiderrevoltes: "Het grootste gedeelte van jouw salaris, Harm, wordt aan deze kant verdiend."
Bam, ad hominem, vals hoor. 
(Vertaling: Waar is ons geld?)

Een net ontslagen directeur krijgt nog even een chique veeg uit de pan van Harm ("[Hij is] iemand die heel goed is voor de groep zoals jullie maar buitengemeen slecht voor een groep in zijn totaliteit"), die daarna wordt teruggeroepen door zijn secondant ("Harm, dat zijn geen dingen die we met de heren en de dames hoeven te bespreken").

Gelukkig steekt hij zijn medewerkers nog even een hart onder de riem: "Het is niet zo dat het mij onberoerd laat. Natuurlijk is het pijn, natuurlijk is het vervelend. Wat dacht je dat er in deze wereld gebeurt? Dat dat allemaal leuk is?" Nou inderdaad, want honger en aids in Afrika is nog veul erger!

Ook wil Harm best nog even de plannen voor de toekomst uitleggen: "Wat de bedoeling van de komende euh…, zeg maar, drie tot zes maanden is, om, zeg maar, op de kosten alles te snijden wat we kunnen snijden om te overleven. En dan, zeg maar, plannen, zeg maar, uit te voeren die we euh…, in het hoofd hebben. Euh, um, en dan te zorgen dat we als het ware een nieuw team hebben om het weer opnieuw op te bouwen." Gaat zeg maar helemaal goed komen dus.

Nou ja, zo gaat het dus nog een uur door. Luistert u zelf naar dit laatste deel van onze selectie.