De Britse regering komt vandaag met een superbelasting op megabonussen. Stukje symboolpolitiek naar de kiezer toe. Gevolg is wel dat accountants en fiscalisten grossieren in declarabele uren om de extraatjes van de bankiers op tijd te redden van de grijpgrage overheid.
Prinsjesdag in het Lagerhuis vandaag, als de Britse regering haar begroting voor 2009 presenteert. Een krater van rond de 190 miljard euro moet worden opgevuld. Te beginnen met een forse belasting op excessieve bankiersbonussen, tot 60%. Vermoedelijke opbrengst: een paar honderd miljoen.
Lijkt weinig, maar voor de circa vijfduizend bankiers die het moeten opbrengen is dat wel het verschil tussen een Rolex of een Vacheron Constantin voor kerst. Dus zetten ze de afgelopen dagen alles op alles om hun bonusuitkering snel even bij een van de andere salarisposten onder te brengen.
Een Aziatische bank zou de prestatiebonussen van nieuw binnenkomende bankiers voor de komende twee jaar gewoon hebben vastgelegd in het arbeidscontract. Presteren doen ze immers toch wel.
Veranderen van functietitel kan natuurlijk ook. Is sowieso een goed idee voor een belaagde beroepsgroep. Een externe consultant of hedgefondsmanager kan namelijk wel ongestraft beloond worden voor zijn diensten en trouw aan de firma.
Wellicht blijkt het allemaal overbodige moeite. Het is de vraag of zo'n selectieve belasting voor een enkele, kleine beroepsgroep stand houdt in de rechtszaal. Veel advocaten denken van niet, maar tot die tijd vermaken ze zich ook prima.