Het armzalig excuus voor een klimaatplan dat oververmoeide wereldleiders in Kopenhagen produceerden wordt nergens warm onthaald. Maar als zelfs de top van de olie-industrie spreekt van een te vrijblijvend akkoord mag dit "voornemen tot een plan om nog eens te praten" gerust een fiasco heten. Intussen wordt vervuilen steeds goedkoper: De prijs voor een tonnetje extra CO2-uitstoot kelderde maandag.
De slottekst van het "akkoord" dat de grote economieën overeenkwamen spreekt alleen een voornemen uit om de wereldwijde temperatuurstijging binnen de perken te houden. Maar welke perken en, vooral, hoe? - dat willen de wereldleiders - China en de VS voorop - niet zeggen.
Onduidelijk
Tegen de Financial Times klaagt topman Peter Voser van Shell dat er "veel meer" nodig is om bedrijven te overtuigen van de ernst van het probleem - en dus van het nut van de miljardeninvesteringen die overheden van ze verwachten: Tot 90 % van de geschatte 500 miljard dollar die jaarlijks nodig zal zijn.
Shell gelooft best dat "het akkoord een weergave is van echte politieke bereidheid om klimaatverandering tegen te gaan", aldus Voser. Maar "het blijft onduidelijk hoe dat tot concrete stappen gaat leiden". Lees: tot China en de VS er met elkaar uit komen, kijkt Shell het nog even aan met die grote investeringen.
Ook de Europese energiegroep Eon ziet voorlopig af van de leidende rol die het voor zichzelf zag om uitstoot van CO2 te verminderen. Verdere "extra" stappen zijn voor het bedrijf "afhankelijk van verdere voortgang" in de onderhandelingen.
Op de beurs voor CO2-emissies zakte de prijs voor een ton CO2-uitstoot in december 2010 met bijna 9 procent. Hedgefunds en institutionele beleggers hadden kennelijk ook meer verwacht van de politici in Kopenhagen.
Gelukkig viel de daling nog mee. De prijs van energie - en dus de meebewegende prijs voor CO2 - bleef een beetje op peil door, o ironie, het huidige winterweer in Europa en de VS.