Levin zegt sorry

"Sorry"

Je ziet ze niet vaak, maar ze bestaan dus wel, baasjes die echt verantwoordelijkheid nemen. Als er iets misgaat, geven de meesten vooral anderen de schuld. Een beproefd recept om je baantje te bemachtigen, te behouden en de advocatenbefjes op afstand te houden. Zo niet Gerald Levin, oud baasje van AOL-Time Warner. In een interview met CNBC gaf hij toe de slechtste overnamedeal ooit te hebben gesloten.

Misschien is het de kerstperiode geweest, misschien het aanbreken van een nieuw decennium. Mischien worden CEO’s wel gewoon een softer als ze een paar jaar van het toneel verdwenen zijn. Levin deed zijn bekentenis in ieder geval – zoals hij zelf noemt - na tijd van zelfreflectie.

Burn rate
En dat was een behoorlijk lange tijd. Levin was CEO van mediagigant Time Warner toen dat bedrijf tien jaar geleden AOL overnam. AOL (America Online) was het grootste Internetbedrijf van de Verenigde Staten aan het eind van de negentiger jaren van de vorige eeuw. Vlak voor het uiteenspatten van de Dotcom bubbel dus.

Weet u het nog? Winst maken was “Not Done”. Een zichzelf respecterende Internetondernemer ging minstens eenmaal in zijn of haar leven op bedevaart naar Silicon Valley. Succes werd afgemeten aan een "burn rate". En wat werd er dan verbrand? Nou, het geld van investeerders. Maar het zou het allemaal waard zijn, de cost gaet nu eenmaal voor de baet uyt.

Internet zou de wereld op z’n kop gaan zetten, zeker de mediawereld. En dat klopte. Alleen waren het niet altijd de – in die tijd - bekende “dotcoms” die voor die omwenteling zouden zorgen. Zo ondervond ook Gerald Levin.

De fusie tussen Time Warner en AOL werd een fiasco en kostte miljarden dollars. En net als bij ons eigen Worldonline ging dat ten koste van veel zuurverdiende centjes van brave en vooral onwetende burgers. Al dan niet via hun pensioenfondsen.

Mea Culpa
Nu heeft Levin heeft dus spijt. En hij vindt dat andere leiders, waaronder vooral bankiers en politici, ook meer verantwoordelijkheid moeten nemen als het een keer misgaat. OK, het is makkelijk om tien jaar na dato het boetekleed aan te trekken, als de consquenties er niet meer zoveel toe doen. Ook dat geeft de in spijkerbroek en trui geklede en ontspannen ogende Levin toe.

Toch is het volgens ex CEO goed als leiders doen waar ze leider voor zijn: verantwoordelijkheid nemen. Nu maar wachten op het eerste mea culpa van een CEO uit de echte wereld. Eentje die nog in functie is en nog moet werken voor zijn geld. Eentje met hijgende aandeelhouders, studerende kinderen en een ontevreden vrouw in zijn nek.