Bartels geeft toe

Bartels erkent fouten

Dion Bartels doet mea culpa

Opmerkelijke zelfkritiek van de gevallen claimadvocaat Dion Bartels in het FD. Doorgaans nooit te beroerd om naar iedereen behalve zichzelf te wijzen, geeft het juridische straatvechtertje nu toe dat hij wel degelijk een feilbaar mensch is. “Ik heb mijn hand overspeeld.”

Uit de bocht

Bartels wijt zijn eigen ondergang aan de bekende combinatie van factoren. “In de tweede helft van 2009 kwam er te veel werk op mij af. Er waren nieuwe zaken, tegenpartijen dienden klachten in tegen mij en mijn collega's. Er waren beslagleggingen op mijn woning. Bedreigingen. Het werd me allemaal te veel. Ik ben uit de bocht gevlogen”, erkent hij in het FD. Ook geeft hij toe zich te hebben verrekend in het aantal uren dat zaken hem kostten. De basisfee van een paar duizend euro was eigenlijk gewoon te laag. “Dat was een fout in het model.” Combineer dat met zijn optimistische natuur over de kans op succes (“Ik dacht dat fraudeurs in Nederland zouden blijven en hun geld hier zouden investeren. Maar verdachten en geld gingen naar het buitenland. En dat is moeilijk procederen”) en het is duidelijk dat het wel fout móest gaan. “Ik heb mijn hand overspeeld.”

Eén rekening

Die basisfee had hij trouwens gewoon in een apart fonds moeten onderbrengen, erkent hij nu. Al het geld van de BV stond nu op een rekening, waar alles van bekostigd moest worden- ook bijvoorbeeld de verdediging tegen het juridische geweld van de slopers van Homburg. “Dat zou ik nu anders doen.”

Hulp

De openhartige zelfreflectie komt ruim een maand na het vernietigende curatorenrapport dat volgde op het faillissement van de BV Bartels. Het eindoordeel destijds: slechte bedrijfsvoering, structurele zelfoverschatting en geflatteerde cijfers (Bartels rapporteerde bijvoorbeeld alvast een nog niet behaalde winst van €1,14 mio in de zaak Palm Invest). Tegenover Quote reageerde Bartels eerder deze maand nog met de van hem bekende bravoure op het rapport. Hij zou de curator wel even helpen met het afwikkelen van de zaak, want er klopte allemaal niks van. Dat hij geen post had voor dubieuze debiteuren bijvoorbeeld was niet meer dan logisch, verweerde hij zich toen. “Ik vind mijn klanten niet dubieus, en iedereen moet gewoon betalen. Dus nee, ik had niet zo’n voorziening.”

De post “crediteuren” van €1,2 mio was volgens Bartels bovendien veel te hoog. “De reguliere crediteuren betroffen niet meer dan ongeveer €350.000. Dat gegeven dient te worden afgezet tegen de totaalsom van de debiteuren:ook een bedrag om en nabij de €300.000. Als er thans nog sprake is van debiteuren, dienen die direct te betalen omdat de afgesproken diensten gewoon geleverd zijn. Incasseren dus!”

Zelfverrijking

Echter, over één ding wil Bartels ook nu duidelijk zijn: “Ik heb mezelf niet verrijkt. Sterker, ik had privé euro 177.000 in het kantoor gestoken. Dat geld ben ik nu kwijt.”