Ouderwets gekonkel is er niet meer bij

Kantoorroddel? Hou die maar voor jezelf.

Het bedrijf waar niemand roddelt en iedereen een kleur heeft

Ze bestaan echt. Bedrijven waar roddelen verboden is en alle werknemers een kleur hebben, die correspondeert met de wijze waarop ze willen worden aangesproken. En tegen alle verwachtingen in is collectieve zelfmoord vooralsnog uitgebleven. Bestaat het kantoorparadijs dan toch?

Kantoorroddel
Als het aan het Amerikaanse bedrijf PrintingForLess.com ligt wel. Daar laat het management alle nieuwe werknemers een contract ondertekenen, waarin kantoorroddel nadrukkelijk verboden wordt. Het was even slikken voor Shayla McKnight, afkomstig van een bedrijf waar het 'ieder voor zich' was en het spreekwoordelijke mes in de rug nooit ver weg was. Maar nu wil ze het nooit meer anders.

Ontslag
Het heeft de teamgeest vergroot, zegt McKnight in haar verhaal in The New York Times. Er wordt niet negatief over mensen gesproken als ze er zelf niet bij zijn. Als ze het gevoel heeft dat mensen tóch negatief zijn over anderen is ze resoluut: "dan stuur ik ze naar de bron van hun onvrede." Als de boodschap niet aankomt, volgt een gesprek met de manager, bij herhaling volgt ontslag.

Menselijk
Dat klinkt allemaal prachtig, maar ook een beetje eng. Roddelen - hoe potentieel schadelijk ook - is namelijk een menselijke eigenschap, die ook de onderlinge samenhang in teams kan bevorderen. Het is dus volstrekt natuurlijk gedrag dat bij PrintingForLess.com wordt onderdrukt. Dat kan de teamgeest misschien bevorderen, maar het is schadelijk voor interpersoonlijke relaties.

Kleur
Om die interpersoonlijke relaties te stroomlijnen, heeft het opmerkelijke bedrijf iets anders bedacht: alle werknemers ondergaan bij hun aantreden een communicatie-analyse, die bepaalt welke communicatiestijl bij hen past. Rood staat voor direct en zonder poespas; blauw juist voor uitgebreid en met oog voor detail: geel is spontaan en persoonlijk; en groen correspondeert met gevoelig.

Naambordjes
McKnight: "De naambordjes op ons bureau hebben de kleur van onze communicatiestijl. Zo weet ik van iedereen hoe ze het liefst benaderd willen worden," en dat leidt tot harmonie. "Als ik iemands stijl ben vergeten, check ik die eerst in onze database, voordat ik bij ze langs ga of een e-mail stuur."

Rigide
Het idee achter deze kleurensystematiek, gebaseerd op het model van onderzoeker Ned Herrmann, is niet nieuw. Maar nooit bedoeld om zo rigide te worden toegepast als McKnight hier beschrijft. Het indelen van collega's in afgesloten hokjes mag dan misschien aantrekkelijk klinken, het laat geen enkele ruimte voor nuance.

Extra vervelend voor McKnight: als het een keer misgaat met een collega, kan ze er met niemand over praten.