Enerverend dagje nakaarten met de voormalige ABN Amro-top bij de commissie-De Wit. Gewezen bestuursvoorzitter Rijkman Groenink liep he-le-maal leeg in de Enquêtezaal: Iedereen wist dat de kopers zich vertilden, DNB zag de overname niet zitten, de regering had moeten ingrijpen en zelf had hij moeten opstappen. En uiteindelijk zaten de Italianen achter alles.
Ongelóóflijk
Aanvankelijk had ABN Amro willen fuseren met Barclays. Toen kwam dat consortium van Royal Bank of Scotland, Fortis en Santander met "een bizar hoog bod" en het plan de bank op te knippen, aldus Groenink, die nog steeds verbaasd lijkt. "Dat was van zó'n bizarheid, dat was echt.. ongelóóflijk".
Op verzoek van de Nederlandse overheid deed ABN Amro onderzoek naar de overnameplannen van de drie banken. Die faalden zo'n beetje op alle testen. Alle drie, maar zeker Fortis. "Niet kapitaalkrachtig genoeg, in managerial opzicht niet sterk genoeg, en ze betaalden veel te veel voor het stuk dat ze kregen."
En dan was er volgens Groenink een "niet gefund stuk van 9 miljard". Kortom, Fortis dreigde zich te vertillen, en dat was iedereen duidelijk. Maar "het consortium weigerde met ons te spreken. Ze wilden blind naar voren, de oren op slot."
Lafheid
Maar wat was de rol van De Nederlandsche Bank? Die was in ieder geval steeds op de hoogte. "Ze zullen alles tot de bodem hebben uitgezocht," veronderstelt Groenink. En hij heeft "in informele uitwisseling" ook wel de indruk gekregen dat DNB de overname eigenlijk niet zag zitten. Maar uiteindelijk kwam er dus toch groen licht.
De Nederlandse regering durfde een blokkering gewoon niet aan, en heeft voor die lafheid betaald, concludeert de bankier: Een overname door Barclays had in ieder geval die 30 miljard kostende reddingsoperatie van Fortis kunnen besparen. Zelf had hij een signaal moeten afgeven, vindt Rijkman Groenink achteraf. "In het voorjaar van 2007 had ik moeten aftreden".
Samenzweringstheorie
Over de werkelijke krachten achter de slepende overnamesoap heeft de voormalige topman zo zijn pet theories. Het activistische hedgefonds TCI, dat de vijandige overname in gang zette met een brief aan de aandeelhouders, zag aanvankelijk wel iets in die fusie met Barclays. Het beloofde ABN Amro een half jaar respijt, maar kwam vervolgens toch met die brief.
Volgens Groenink speelde bij die beslissing de topman van een Italiaanse bank een belangrijke rol. ABN Amro plande een coup bij die bank, Capitalia, en daarna een overname. De Italiaanse topman die daar het slachtoffer van zou worden, heeft het hedgefonds aangezet om onrust te zaaien onder aandeelhouders.
Bewijzen kan hij niets, maar saillant is het wel: het gekrenkte ego van een rancuneuze Italiaan brengt Neerlands financiële trots ten val. En kost ons allemaal 30 miljard.