Wie is de meestervervalser bij O'Neill?

Valse handtekening in zaak O'Neill vs weduwe

In de rechtszaak tussen O’Neill Europe Holding B.V. en de weduwe van oud-werknemer Rudy Bakker blijkt de advocaat van O’Neill een ware goochelaar. Uit de hoge hoed komt nu een valse verklaring voorzien van een valse handtekening van de destijds financiële topman. Althans dat beweerde ex-CFO Rob van de Ven voor de rechter. Rest de vraag: wie is de meestervervalser?

Tussen de 300.000 en 350.000

Vorige week berichtte 925 u over het getuigenverhoor waarin oud-O’Neill importeur Theo Dietz wat vuile badpakken buiten hing. Dietz schilderde de weduwe van zijn ‘oude vriend’ Rudy Bakker- Brigitte Backes- daarin af als geldwolf. Nu lijkt de weduwe de beslissende treffer te hebben gescoord.

In een getuigenverhoor van 9 november 2009 blijkt de toenmalige CFO, Rob van der Ven, de rechter verteld te hebben wel degelijk door een van de heren Dietz, Nick Verwer (toenmalig CEO) en/of jurist Frank Dobbelaar op de hoogte te zijn gesteld dat “op het ziekbed van de heer Bakker met hem een afspraak is gemaakt. (…) Daarbij is er sprake geweest van tweemaal het jaarsalaris.” Vervolgens heeft Van der Ven namens O’Neill met Backes en haar adviseur een gesprek gehad waarin zij een bedrag tegemoet zou kunnen zien van “van tussen de 300.000 en 350.000.” Een bedrag dat zelfs als voorziening werd opgenomen in het jaarverslag. Klik voor de 'echte' verklaring

Verzonnen verhaal?

Deze uitspraken staan haaks op een eerdere door O’Neill ingebrachte verklaring van diezelfde Van der Ven. Die blijkt vals, zo beweert de ex-CFO. “U verwijst naar een verklaring (…) waar mijn naam onder staat. Deze verklaring is niet van mij en de handtekening is ook niet van mij.” In die ‘valse’ verklaring staat dat Van der Ven nimmer een toezegging zou hebben gedaan en ook niet op de hoogte was van een toezegging door andere directeuren. Tevens zou hij de claim van Backes afdoen als “een door Brigitte en haar adviseurs verzonnen verhaal.” 

Klik hieronder voor de 'valse' verklaring

Volgens de oud-directeur is het bedrag nooit uitgekeerd, omdat er niet werd voldaan aan een aantal condities. “Dat betrof in ieder geval de conditie, dat er ook voor de jongens [de twee zonen van Rudy Bakker, red.] zorg gedragen zou worden.” Saillant detail: een half jaar voor zijn overlijden zou Rudy Bakker zijn testament veranderd hebben. Backes zou volgens Dietz inmiddels met “tussen de vijf en zeven ton” in Brazilië bivakkeren, terwijl de twee zoons er “bekaaid” af zijn gekomen. De ene zoon heeft “slechts een pistool en een jukebox” geërfd en de andere een “klassieke Ford”. Beiden erfden samen een woonboot, maar mogen daar helaas geen stap op zetten, omdat Backes het vruchtgebruik heeft.  

Mogelijk dus dat een klassiek gevalletje testamentaire onenigheid aanleiding is voor Dietz’ koppigheid zijn beurs stijf dicht te houden. Waarom zouden Theo Dietz en de huidige eigenaar van O’Neill Ronald de Waal deze genante affaire anders zo voort laten duren. De geëiste drie ton lijkt een peulenschil voor beide ondernemers waarvan het vermogen respectievelijk op honderd miljoen en een half miljard euro wordt geschat.

Welke is volgens u de echte?

Wie van de drie?

Dat de huidige eigenaar Ronald de Waal de handtekening vervalste lijkt onwaarschijnlijk, aangezien Dietz zijn bedrijf in de zomer van 2007 van de hand deed en de valse verklaring van 24 mei dateert. Dat pleit ook de huidige top van O’Neill vrij. Wie van Dietz, Verwer of Dobbelaar de handtekening vervalste blijft nu de vraag.