De "smerige ratten" die John Wolbers erin hebben geluisd

De John Wolbers verhoren, deel II. Waarin Sjon de poppenspelers aanwijst die achter de schermen zijn achterlijke neefje Frans bestuurden, miljoenen opstreken als adviseurs en grotendeels buiten schot wisten te blijven. En uitlegt waarom hij betrokken bleef bij een bedrijf dat hij al had ontmaskerd als kansloos piramidespel.

Het verhaal van John Wolbers optekenen betekent: blootstaan aan de volle trukendoos van de voormalige topverkoper. Vasthoudendheid hoort daar uiteraard bij en inderdaad, sinds het eerste deel van de Wolbers Verhoren heeft uw verslaggever-in-chief geen dag rust gekregen van het object van zijn journalistieke interesse.

Met zoetgevooisde telefoontjes ("Hé Bas met John nog even") en sms-jes ("Nog een kleine dingetje:") probeert John op alle manieren het opgetekende verhaal bij te stellen - iets wat, for the record, alleen gebeurt als sprake is van feitelijke onjuistheden.

Want we houden ons hier wel bezig met Wolbers' versie van de gebeurtenissen, maar die gaat vergezeld van een eindeloze stroom bijgeleverde documentatie in de vorm van grootboeken, verslagen, verhoren en bankafschriften, meestal begeleid door de woorden "dat kan ik je ook laten zien hoor".

Onfrisse adviseurs
Vorige week vertelde John hoe hij te grazen is genomen door justitie. Deze week zijn de voormalige Easy Life-kompanen aan de beurt. Onder hen Frits Rijnaard, de als crisismanager vermomde struikrover. En natuurlijk Frans Oosterbosch, John's achterneef die zich verkeek op een onmogelijke carrieresprong, van Ikea-kok tot financieel specialist.

Want bij zijn dappere pogingen zich boven zijn intelligentieniveau uit te werken raakte Frans in de macht van een trits onfrisse adviseurs: Joop Geerts, Titus van Heur, en Johan van der Zanden. Volgens Wolbers de werkelijke kwade geniussen achter de Easy Life-fraude waarvan hij - hadden we dat al aangestipt? - evenzeer slachtoffer is als de honderden gedupeerde beleggers.

Dit is Brabant
Oosterbosch benaderde zijn achterneefje in 2006 met de businessplannen voor die lugubere Life Settlements. Volgens Wolbers wilden Oosterbosch en adviseurs hem toen al buiten de organisatie houden, maar zagen ze zijn op het oog succesvolle bedrijfje in wurghypotheken (Liocorno) als ideaal verkooppunt voor hun piramidespelletje.

Want een piramidespel, dat moet Easy Life toen al zijn geweest. Al wist Wolbers dat natuurlijk niet. "Zij werkten al een jaar met dat product", aldus Wolbers. "Van Heur kende het goed. Van der Zanden is registeraccountant. En het was natuurlijk van ons kent ons. Dit is Brabant, zo gaat dat bij ons."

John stapt in, en bundelt zijn wurghypotheken vanaf eind 2006 met de ganoueensdood-polissen van Easy Life. "Voor het geld hoefde ik het niet te doen hoor", verzekert John, "maar de verkoop ging wel crescendo. Ik haalde 2 a 3 miljoen per maand op."

Smerige ratten
Commissies tot 3 procent lopen binnen in de eigen CV van de topverkoper. Opgehaalde inleg gaat naar andere CV's, beheerd door Oosterbosch en consorten. Die kopen er, naar hij aanneemt, de genoemde polissen van. Wolbers: "Die CV's gingen zo ontzettend goed dat Geerts zei, we kunnen het beter allemaal in een BV stoppen. Dat hebben we gedaan, begin 2007."

Later blijken Geerts, Van der Zanden en Van Heur dan al uit de vennootschap te zijn gestapt. Voortaan mag Oosterbosch ze voor velen tienduizenden euro's per maand inhuren als externen - van Easy Life zelf hebben ze hun handen afgetrokken. "Die smerige ratten hebben me toen zonder dat ik het wist laten instappen in een bestaande BV. Waarin dan al miljoenen zijn verdwenen."

Van den Vos Rijnaard
Het duurt daarna nog bijna een jaar voordat Wolbers er achter komt dat het bedrijf waarvan hij 50 procent eigenaar is, berust op een piramidespel. Frits Rijnaard, de man die hij aanvankelijk vertrouwt om de zaken weer op orde te brengen, zal hem daarna nog eens negen maanden een rad voor ogen draaien, onderwijl miljoenen in de zak stekend.

Maar tegen Rijnaard is tenminste 3,5 jaar cel geeist. De door Wolbers aangewezen breinen achter het piramidespel, mensen als Geerts, Van der Zanden en Van Heur, zijn inmiddels alweer elders met al dan niet dubieuze zaken bezig. Binnenkort meer over deze enerverende heerschappen.

Vrijdag de laatste aflevering van de Wolbers Verhoren. Daarin vertelt John over de dag dat zijn wereld instortte, hoe het voelt verantwoordelijk te zijn geweest voor het bestelen van honderden gezinnen, en of hij na de rechtszaak echt gaat rentenieren in een land zonder uitleveringsverdrag. Stay tuned.