Gewoon geld in het handje bij ontslag

Baasjes vieren feest, voorlopig geen limiet op gouden handdruk

De Champagne kan open hoor. Een beëindiging van het dienstverband kan gewoon weer gevierd worden met extravagante handdrukken. De Tweede Kamer wenst voorlopig in ieder geval niet meer te praten over een limitering van ontslagvergoedingen. En dat kan een topverdiener als u tonnen schelen.

Wat u al wist, is nu ook door de Tweede Kamer erkend. Het plannetje van Piet Hein Donner om de ontslagvergoeding voor topperverdieners te maximeren tot één jaarsalaris heeft een controversieel karakter, zo lezen wij vandaag in de Telegraaf. Behandeling van het omstreden plan wordt doorgeschoven naar een volgend kabinet. Voor arbeiders met een salaris boven de limiet van €75.000 dus een hele opluchting.

Jaarsalaris versus Kantonrechtersformule

En natuurlijk helemaal terecht. Want waar betaalt u de baanfee van de golfbaan van als uw baas plots besluit om afscheid van u te nemen? Of de kosten van de maîtresses die u nodig heeft om uw vrije tijd te verdrijven? Om maar te zwijgen van de onkosten die u heeft aan de oldtimer die u van de golfbaan naar uw buitenechtelijke liefdes moet brengen.

Komt nog eens bij dat het socialistische regeltje misschien wel niet zo eerlijk is als deze in eerste instantie lijkt. Want wie de pech heeft om €76.000 in een jaar te verdienen wordt keihard gepakt. U doet er dan zelfs beter aan om iets minder uw best te doen en u tevreden te stellen met een tantième van net geen €75.000, want dan valt de gullere kantonrechtersformule u ten deel.

Drie ton of slechts 181.000 euro

Want het kan wel wat schelen hoor, dat wetsvoorstel van Piet Hein of gewoon de oude vertrouwde formule die kantonrechters hanteren. Zo krijgt een werknemer met 20 hondstrouwe functiejaren en een salariëring die kan wedijveren met die van onze demissionaire premier, al snel een dikke drie ton mee van de kantonrechter. Toch genoeg om de eerste twee jaar na uw ontslag mee rond te komen. Krijgt Donner echter zijn zin dan zal diezelfde werknemer het moeten zien te rooien met €181.000.

Logisch dus dat de Vakcentrale voor middengroepen en hoger personeel in 2008 al geen trek hadden in deze rooie-regel. Enkel bedoelt om het ontslagrecht te versoepelen ten koste van de grootverdiener.

Slimme baasjes geven niets om limiet

Maar laten we eerlijk zijn. Wie niet gevoelig is voor wat kritiek heeft die verfoeide limiet zo omzeild. Gewoon een kwestie van goede afspraken maken met uw voormalige werkgever (moet u natuurlijk niet met ruzie weggaan he). Slimme baasjes doen als de gewezen bestuursvoorzitter van het Frieslandcollege, de professionele graaier Klaas Koops.

Koops grabbelde bij zijn vertrek in 2007 nog even snel €1,3 mio mee bij zijn oude werkgever, maar wel slim verspreid over verschillende jaren. Bij zijn afscheidsfeestje kreeg Koops een armetierige, zeg maar gerust vergulde handdruk, van 1,9 euroton, plus de toezegging van anderhalve euroton in de daarop volgende vijf jaar. Gewoon voor wat advieswerk.