Misschien hadden ze Dirk Scheringa moeten vragen voor de uitzending van Pauw & Witteman donderdagavond, wellicht dat de gevreesde Pieter Lakeman dan een wat spectaculairdere gast was geweest. Er bleek helemaal niets over te zijn van de met zijn vuist op tafel slaande en 'ik denk aan die honderdduizend slachtoffers!' schreeuwende boze meneer.
Nee, Lakeman bleef redelijk, beheerst en correct. Sterker nog, hij kwam met redelijke argumenten tegen het onlangs bij Prometheus verschenen boek De Dossiers Lakeman, een officieuze biografie (derde druk reeds). In dit boek tracht fiscaal-juridisch onderzoekster Marjan Bontekoe (die enige tijd voor Lakeman werkzaam is geweest) Lakeman te ontmaskeren als papieren tijger die meer kost dan hij oplevert, een man met een zelf gecreëerde status die vooral gebakken lucht verkoopt. Bontekoe gebruikt daarvoor enerzijds bronnen die in het boek netjes worden verantwoord, maar anderzijds verdwijnt haar pen ook wel eens achter de horizon van onderzoeksjournalistieke redelijkheid en lijkt zij zich schuldig te maken aan persoonlijke belastering ("einzelganger", "luistert niet naar anderen", "licht autistische trekjes", "in feite is het een bedrieger", "een graaier").
Daar was Lakeman natuurlijk niet blij mee en als een echte Nina Brink heeft hij daarom een kort geding aangespannen tegen de schrijfster. Maar waar Nina Brink het kennelijk als haar levenstaak heeft opgevat om smadelijke schrijvers volledig te verwoesten, is Lakeman tevreden met een rectificatie van alleen de lasterlijke passages. Geen 'afzagen tot boven de knieën', geen dwangsommen van vele tonnen, gewoon een rectificatie. Laat de rest maar zitten.
Toch best netjes van zo'n man. Je zou erger verwachten. Die Lakeman duwt zo een hele bank om, laat staan een schrijfster of een journaliste. Een bodemprocedure is toch wel het minste wat je kunt verwachten van deze DSB-killer. Ordners vol dagvaardingen, een woeste mevrouw Lakeman die dreigende taal uitslaat, wazige ex-parte beslaglegging, handelen aan de randen van de wet, dat soort dingen. Maar nope. Er kwam niets. Noppes. Nada. Pieter Lakeman is de saaiste kort gedinger ooit.
De heren P&W deden nog wel hun best met de meest zuigende en bijterige vragen om Lakeman uit de tent te lokken maar het zat er gewoon niet in deze avond. Vermeend "lich autist" Lakeman bleef kalm, beheerst en veel te saai voor televisie.
Ach ja, wat knallende televisie betreft zijn velen geroepen maar slechts weinigen uitverkoren. Volgende keer maar weer gewoon Yvon Jaspers proberen.
Meer Bert Brussen? Dat kan hier. Ook 925.nl zegt: Bert Brussen, da's O.K.!