Wie is Li Shufu, de Chinese selfmade miljardair die Volvo heeft gekocht?

Dit weekend was het dan officieel: Ford verkocht Volvo aan de Chinezen voor $1,8 miljard. Ford blij want kan eindelijk zijn mislukte investering van $6 miljard afschrijven, Geely blij want de droom van CEO Li Shufu om de hele wereld in Geely-auto’s te laten rondrijden komt dichterbij. Maar wie is eigenlijk die Li, boerenzoon, selfmade autofabrikant en parttime dichter die van een $20 startkapitaal $1,8 miljard wist te maken?

Li Shufu (1963) valt allereerst op vanwege zijn bliksemcarrière in de rijkenlijstjes van Forbes. Moest hij het in 2008 en 2009 nog doen met een plek in de sublijst van 400 rijkste Chinezen, in 2010 kwam hij met een vermogen van $1,8 miljard binnen op nummer 556 in de enige pikorde die serieus meetelt, die van de The World’s Billionaires. Dat heeft hij bijzonder snel gedaan, want in 2008 schatte Forbes zijn vermogen op ‘slechts’ $220 miljoen. En dat voor een boerenzoon, klinkt als de ultieme neocommunistische Chinese droom van de 21e eeuw.

Sprong Voorwaarts
Mr. Li had snel door dat zijn persoonlijke Sprong Voorwaarts toch vooral langs de kapitalistische weg moest lopen en begon al jong met ondernemen. Toen hij slaagde voor zijn eindexamen kreeg hij 2000 yen (zo’n $20) van zijn vader waarvoor hij een tweedehands camera en een fiets kocht. Hij begon foto’s van toeristen bij bezienswaardigheden te maken. Binnen zes maanden was zijn startkapitaal vertienvoudigd.

Hij zette een fotostudio op en verkocht daarnaast zilver dat hij uit ontwikkelde films haalde. Van daaruit was het uiteraard een logische stap naar het ontwikkelen van ijskasten. Met succes want op zijn 21e werden de onderdelen van Li’s bedrijf wereldwijd verkocht, aldus The China Daily. Tot de Chinese overheid de handel ging reguleren en hij geen vergunning meer kreeg. Toen besloot hij in de motorfietsenhandel te gaan omdat hij zag dat geïmporteerde motorfietsen steeds populairder werden in China. Hij wilde een eigen bedrijf opzetten. Mocht niet, dus kocht hij een noodlijdende staatsonderneming op.

Wereldheerschappij
Drie jaar later, in 1997, was het op drie na grootste bedrijf in particuliere handen van China. Volgende stap: auto’s maken. We zullen u de strijd met de Chinese overheid die Li vervolgens voerde besparen, maar in 2001 kreeg hij eindelijk toestemming zijn eigen automerk te mogen opzetten. Wel was hij vanaf 1998 al auto’s gaan produceren. Geely (betekent geluk) maakt goedkope auto’s voor Chinezen, die rond de $6000 kosten. Slim, aangezien steeds meer van de circa 1 miljard Chinezen hun fiets voor een auto verruilen.

Maar hij wil meer, want zoals hij zelf zegt: ‘Het is onze droom dat de hele wereld in Geely’s rondrijdt’. Dat gaat nog wat moeizaam aangezien de export naar Europa en Noord-Amerika al vele malen is uitgesteld omdat de auto's niet voldoen aan veiligheids- en emissienormen. Antonov, de producent van automatische versnellingsbakken uit Rotterdam, sloot in 2006 een licentieovereenkomst met Geely, maar verbrak de samenwerking een jaar later alweer 'omdat de Chinezen niet voldeden aan hun financiële en andere contractueel overeengekomen verplichtingen'.

En dan nu dus Volvo. ‘I wanted to buy BMW or Mercedes, but they wouldn't sell,’ zou Li tegen collega’s hebben gezegd. Geintje van de baas natuurlijk, maar volgens Michael Dunne, marktanalist en eigenaar van Automotive Resources Asia, wil Geely koste wat kost uitbreiden. ‘This is all about Geely’s efforts to bust out of the basement,’ zei Dunne tegen The New York Times. ‘Volvo happens to be available.’

Li ziet het zo: 'Ik zie Volvo als een tijger. Die hoort in het woud te zijn en mag niet opgesloten zitten in de zoo. Het hart van de tijder bevindt zich in Zweden en België. Zijn klauwen moeten zich uitstrekken over de hele wereld.' Poëtisch inderdaad, want Li schrijft in zijn vrije tijd gedichten. Li kondigde aan de verkoop van Volvo bijna te willen verdubbelen tot 600.000 auto's in 2015. Daarmee komt hij al iets dichter bij zijn eigen droom; in 2006 zei hij (in onderstaande documentaire) dat hij in 2015 zo'n 2 miljoen auto’s wil produceren, een derde voor China, tweederde voor de rest van de wereld. For the record: Geely verkocht vorig jaar 330.000 auto’s, voornamelijk in China. 

Zie filmpje voor impressie van autofabriceren op zijn Chinees. Voorlopig zijn daar weinig problemen te verwachten met veeleisende vakbonden en dure secundaire arbeidsvoorwaarden. Een bord bami, een houten achtpersoonsstapelbed en een dubbele shift, en de arbeider lijkt tevree.

De rest van deze (ietwat knorrige) documentaire 'The dream of Li Shufu. A Geely car for everyone' bekijkt u hier.