Bijna wekelijks worden er schepen gekaapt bij de Hoorn van Afrika. De Nederlandse marine patrouilleert er en valt af en toe met succes piraten aan. Maar vooralsnog is piraterij voor de verzekeraar zo slecht nog niet.
Piraterij - en dan hebben we het over de echte variant, niet de provinciale plaatjesdraaier of uw downloadende buurjongetje - is slecht voor de wereldhandel. Niet voor niets patrouilleert de Hr. Ms. Tromp in de wateren rond de Hoorn van Afrika: er is weinig zo kwetsbaar als een afgeladen olietanker voor de kust van Somalië.
Maar wie is er - buiten de crew van zo'n vrachtschip - nu echt de dupe van die bewapende gelukszoekers en hun opgevoerde vissersbootjes? Forbes zette de geldstromen van de piraterij eens op een rijtje. Wat blijkt: verzekeraars en beveiligingsbedrijven worden er bepaald niet slechter van. Los van de piraten zelf, uiteraard.
Reders betalen volgens Forbes met z'n allen tegenwoordig ongeveer 400 miljoen dollar per jaar aan hun verzekeraars om zich in te dekken tegen de gevaren van piraterij. De kans dat een schip aangevallen wordt door piraten is ongeveer 1 procent; er vinden jaarlijks ongeveer 200 aanvallen plaats op 20.000 transporten door de regio). Dikke winst voor de verzekeraar.
Failliet
Er zijn volgens Forbes wel verzekeraars failliet gegaan aan het betalen van losgeld (afhankelijk van het type schip en het aantal crewleden kan dat oplopen tot zo'n 3 miljoen dollar), maar over het algemeen is de verzekeringswereld er dus alleen maar op vooruit gegaan: gemiddeld betaalt een flink schip tegen de 100.000 dollar aan extra verzekeringspremies per reis.
Daarvan is 75.000 bedoeld als verzekering tegen "oorlogsrisico's", 20.000 dollar kost het om je te verzekeren tegen kidnappings met losgeld. Sommige reders rekenen die premies door in hun vrachtkosten.
Een legertje privé-beveiligers aan boord kan ook: voor zo'n 20.000 dollar per dag krijg je drie Irak-veteranen met itchy triggerfinger aan boord. Dat is ongeveer de helft van wat het kost om een marinefregat in de buurt te hebben. Dat zorgt er dan wel weer voor dat opgepakte piraten voor de rechter komen.
Forbes maakte ook een mooi overzicht van de grootste Somalische scheepskapingen van de afgelopen jaren.
spiegels en kralen.
Wel om de knikkers.
Door de economische boost van de afgelopen jaren (dus voordat de subprime bubbel plopte) is er enorm geinvesteerd in de uitbreiding van zeecontainer capaciteit. Overal ter wereld lopen nieuwe containerboten van stapel, maar lading is schaars. Resultaat: prijzen naar beneden.
Gelukkig geven de somalische vrijbuiters reders een reden om met een boog om die regio heen te varen. Ze verkopen dit aan hun klanten met 'Het kost wat extra vaardagen, en is dus iets duurder, maar anders ligt uw lading zomaar ergens een paar maanden voor anker.'
Meer vaardagen per lading betekent dat de overcapaciteit van de containerboten afneemt. Wordt niet nul, maar al met al is dit goed voor de bezettingsgraad (en dus voor de prijsontwikkeling).