Even checken op transparantie.

De STV kijkt met u mee, vastgoedmarkt gaat zelfreguleren

Sinds Dion Bartels in de bankenwereld verzeild is geraakt, is het stil in vastgoedfondsenland. De immer optimistische advocaat-met-rode- kaart zorgde altijd voor een beetje actie in de tent. Hij deed Jos Lemmens de das om, maar beet zijn tanden stuk op Richard Homburg. Nu hij bij Seats & Sofa's bankstellen verkoopt, missen zelfs de vastgoedjongens hem een beetje. Er zit niks anders op dan overgaan tot the next best thing: zelfregulering.

De Stichting Transparantie Vastgoedfondsen - STV voor intimi - probeert al jaren om wat frisse lucht in de bedompte branche van de dik gefinancierde vastgoedbeleggingen te blazen. U kent ze wel, van die beleggingen waar u minimaal €50.000 in moet steken zodat de aanbieder niet door de AFM gepakt kan worden.

Transparantie
De contribuanten van de STV (stichtingen hebben geen leden, weet u nog?) zijn vastgoedfondsen, die hun prospectussen tegen een steil tarief door de stichtingsvorschers laten beoordelen op transparantie. Of u begrijpt wat de dames en heren beweren.

De STV heeft jarenlang een moeizaam bestaan geleid. Afgeschrikt door de hoge kosten en het gedoe waren de meeste CV- en obligatieboeren al blij als hun boekwerk een goedkeurende accountantsverklaring kreeg. Het was zelfs zo erg, dat Niek van Dijck, opperhoofd bij Schild Holland Fonds, zich terugtrok als contribuant van de stichting, terwijl hij er zelf voorzitter van was.

Prospectus
Maar het tij lijkt gekeerd. Sinds januari laten de leden van de brancheorganisatie Vereniging Vastgoed Fondsen (VVF) nieuwe prospectussen allemaal door de STV beoordelen. Nou zijn dat er niet zoveel, maar goed, het gebaar is te prijzen. Een andere ontwikkeling is dat enkele grote stenenfinanciers, ING Real Estate Finance en SNS Property Finance, zich langs de ballotage hebben weten te wurmen en contribuant zijn geworden.

Kritische blik
De drang tot zelfregulering is waarschijnlijk niet geheel en al ingegeven door een innerlijke wens om "het Goede" te doen. De crisis helpt een handje mee, of twee. Voor de fondsenboeren is het handig om de financiers erbij te hebben en andersom zijn de financiers voor enkele honderden miljoenen aan geflopte vastgoedprojecten blijven hangen, en die moeten ze ook weer kwijt. Maar hoe het ook zit, het lijkt erop dat de argeloze belegger in de toekomst iets minder overgeleverd is aan de cowboys.

Nu nog een ècht onafhankelijke rating agency en het begint ergens op te lijken.