Smit vs. Kay. Maar waar was Twan?

Eric Smit weigert "door het rietje van Nina" te drinken. Dus: kort geding!

Even geen komkommer-tievie, maar een niet zo zwoel maar wel zo heet tv-debat met een staartje tussen Eric Smit en Kay van de Linde, respectievelijk onderzoeksjournalist en spindoctor van de vrouw van Pieter Storms. Ja, die. Inzet: de poging van Nina Storms om de auteur van haar ongeautoriseerde biografie financieel uit te putten en "kapot te procederen". Smit is strijdbaar en kondigt een kort geding aan. 'Haar advocaat Paul Russell probeert te rekken, maar de datum staat nu op donderdag 29 juli, 11uur op de Rechtbank Utrecht.'. 925 zegt: gezelli, wij zijn d'r gloeiend bij.

Of bekijk de flash versie.

Voor we verder gaan: wat feiten. Waar gaat de ongoing guerilla tussen madame Storms en de schrijver van 'Nina - de onweerstaanbare opkomst van een powerlady' ook al weer om? Er lopen tijdens het plaatsen van dit stukje (het kan steeds weer anders zijn, je weet het nooit met de altijd enthousiast sommaties sturende Nina) een 3-tal bodemprocedures tegen Smit. Te weten:

1. Het verhaal 'Kill Mickey'. Schadeclaim: €500.000. In dat coververhaal van Quote februari 2005 pakte Smit uit met het meest spectaculaire ontslagverhaal uit de vaderlandse corporate geschiedenis. President-commissaris Mickey Schulhof van Worldonline kreeg in 1999 mot met zijn eens zo geliefde topvrouw, Nina, en werd op smadelijke wijze het internetbedrijf uitgeklikt. Na jaren procederen en een vonnis van maar liefst $113 miljoen schikten de aandeelhouders van Worldonline de zaak voor - naar verluidt - tientallen miljoen dollars. Schulhof werd een rijk man... zonder reputatie. Nadat Smit dit spektakelstuk publiceerde begon Brink (zo heette ze toen nog) de boodschapper aan te vallen. De eerste dagvaardingen rolden binnen bij Quote. Nadat in 2007 zowel Smit als adjunct-hoofdredacteur als yours truly als baasje waren vertrokken, kregen ze bij 'het bijtertje' weke knieën. De nieuwe hoofdredacteur wilde de lijken uit de kast en onderstreepte het nieuwe motto van het glossy geldblad: alles is te koop. Na een bezoekje aan Nina wapperde hij als de Neville 'Peace in our time!' Chaimberlain van de hoernalistiek met een rectificatietekst alsmede de toezegging 10k aan een goed doel te schenken. Case closed? Not. En daar zit het ondoordachte. Want de gewezen hoofdredactie, Smit voorop, was niet zo blij met de dolkstoot van de bijtertjes. Temeer omdat zij met advocaat Matthijs Kaaks een veel slimmere strategie hadden bedacht, inclusief openbare verhoren van getuigen in de Schulhof-zaak. Daarin zouden de vier 'deep throats' van Smit naar voor treden met hun relaas. Dat gaat nu mogelijkerwijs alsnog gebeuren met als bizarre consequentie dat Smit niet alleen Nina maar ook zijn oude werkgever tegenover zich zal treffen. Een treurig unicum in de journalistiek. Immers, welke uitgever valt publiekelijk z'n eigen reporters af? Eric Smit was ten tijde van het 'Kill Mickey'-verhaal de sterauteur in loondienst. Knieval of niet, hij zal zijn werkgever in rechte oproepen en Quote/Hachette herinneren aan het oplagerecord die hen en de bijbehorende bonus die hem ten deel viel.    

2. Dit verhaal op 925, waarin Smit op eloquente wijze dealtjes tussen de eerste aandeelhouders van Worldonline beschrijft. Lees zelf maar. Boeiend. Nina's claim: zegge eenhonderdduizend eurie.

3. De Nina-biografie (leescht fijn weg, vakantietip!) die z'n stempel ongeautoriseerd meer dan waar maakt. De vuistdikke dagvaarding behelst volgens Smit 'lachwekkende en inconsequente verwijten', maar diende wel als basis voor de nu zo jeukende beslaglegging. Mevrouw Storms eischt €260.000 schadevergoeding. (Waarmee haar totale schade-teller op €860.000 staat. Als dat sommetje net zo in elkaar steekt als de waardebepaling van Worldonline destijds, dan kan Smit het na de WOL-factor gewoon uit het linker-wisselgeldvakje van z'n portemonnee voldoen.) 

Klasse justitie?

Smit kwam na vijf jaar research tot zijn kloeke boekwerk, waarvan inmiddels 40.000 exemplaren de reiskoffer in zijn gegaan. Nina is het op z'n zachts gezegd niet eens met de strekking van Smits noeste arbeid, namelijk dat ze een rücksichtslos op geld en macht beluste tante is. Hoe het ook zij, de manier waarop ze voor en na publicatie Smit aanvalt lijkt een krachtige onderstreping van het beschreven, eh, eigenzinnige karakter. En dat terwijl ze toch in d'r knuistjes kan knijpen over Smits werk. Ze verwijt hem weliswaar zo'n zevenhonderd 'feitelijke onjuistheden', maar Smit houdt het zakelijk. Nina's powerplay in haar privé-leven blijft vrijwel buiten schot. Smit heeft zich kennelijk ingehouden en zich louter gericht op Nina's zakelijke affaires. Geen nood, dat zijn er voldoende. Maar zouden de diepe zakken en daarmee verbonden juridische slagkracht van de kleine sterke vrouw, die ooit stoer aankondigde het blad Quote met een torpedo midscheeps te willen uitschakelen, Smit dan toch hebben afgeschrokken? Het lijkt erop. Dat wijst op klasse-justitie, want zo lang de rechterlijke macht de juridische belegering door de puissant rijke zakenvrouw van de journalistieke eenling zondermeer toestaat, is de vrije nieuwsgaring in het geding. 

Nog voor de biografie uitkwam, stapelden de dagvaardingen in huize Smit zich al op. Om Nina voor te zijn publiceerde hij zijn boek onverwacht snel. Het direct volgende kort geding om de biografie alsnog in de shredder  te duwen won Smit, zoals hij zelf omschreef 'met boter en suiker'. De powerlady beet in het stof en stuurde manlief pruilend naar Pauw & Witteman. Dat hielp uiteraard niets. Integendeel.

Spoelt u maar: 12 x beslag

Vrijdag 9 juli stuurde ze een vers ingevlogen juridische spierballenroller op Smit af: entree mr. Paul Russell. Russell profileert zich als een nette meneer, gelieerd aan de Brenninkmeijer-clan, aanwezig in diplomatieke cercles en getrouwd met journaliste Maria Henneman. Maar als er iets te declareren valt is Russell, als zo veel advocaten, meesterlijk (lees ook deze column met dreigement van Max Pam). Afijns, Russell kreeg kennelijk de discutabele klus het financiële leven van Eric Smit met alle middelen onveilig te maken. Hij liet op 12 punten beslag leggen. Vanuit zijn ivoren toren zette de rechter een handtekening onder dat dwangbevel. Onbegrijpelijk voor deskundigen, die al jaren klagen over misbruik van het beslagmiddel. Smit had immers het kort geding gewonnen, en of de vorderingen van Nina toegewezen worden is allesbehalve duidelijk. Eén ding moet Team Nina nagegeven worden: ze hebben Smit op torpedokracht in de flank geraakt. Ook emotioneel. Op de laatste schooldag en tevens de verjaardag van zijn dochters, waarmee ze meteen bewerkstelligden dat het gezin Smit niet met vakantie kan. Eric Smit kan niet pinnen en leeft momenteel van giften en leningen van vrienden. 

Aangezien Eric Smit beschikt over de vasthoudendheid van een hittezoekende raket, laat hij het er niet bij zitten en countert met een kort geding. Dat kondigde hij maandagavond in Nova aan, in debat met Nina-woordvoerder Kay van de Linde. 'Misschien was het wel erg verhit', reageert Eric Smit op zijn tv-ontmoeting met Van de Linde. 'Maar ik ben ook emotioneel. Mijn gezin wordt ontwricht, alles zit op slot. Ze heeft 12 beslagen gelegd, waaronder op mijn webbedrijf Follow The Money, de royalties op mijn boek en nota bene de spaarrekening van m'n kinderen. Ik kan nog geen brood kopen bij de bakker.' 

Tot Smits niet geringe verrassing toverde Van de Linde tijdens de uitzending een 'mediation traject' uit z'n onderkin. Dat pleit voor Van de L's pr-talent, want voor niet geoefende kijkers lijkt het allemaal heel redelijk. 'Als u vanavond nog akkoord gaat met een bindende mediation, zijn de beslagen van tafel'. Smit hoonde het voorstel weg als 'ongeloofwaardig, bijna lachwekkend'. Immers, alle andere zaken blijven staan. Smit: 'Ze probeert mij door een rietje te laten drinken - no way.' Bovendien herinnerde hij Van de Linde fijntjes aan de vorige poging tot een vergelijk te komen buiten de rechtszaal. Nina zou toen vals spel hebben gespeeld door tegelijkertijd in het geniep, tijdens de onderhandelingen, een aanklacht tegen hem, Smit, in te dienen bij het OM. 'Ik heb niets aan een deal', zegt de onderzoeksjournalist strijdbaar. 'Ik wil waarheidsvinding.'

De eis voor het kort geding van donderdag 29 juli is luid en duidelijk: opheffen van alle beslagen, alsmede excuses van Nina voor het hem en zijn familie berokkende leed. Voor de liefhebbers: bovenin staat de uncut uitzending van Nova. Vanaf 00.40 wordt het leuk, in de finale spannend en somtijds hilarisch.

Steun Smit, stort op nr. 78.4932.972

Ook de behoefte de onderzoeksjournalistiek in het algemeen en/of Eric Smit in het bijzonder te steunen in zijn strijd tegen het verbeten grootkapitaal? Stort dan uw solidariteitsbijdrage op de Triodos-rekening van de Stichting Muckraker te Amsterdam. Het Persvrijheidsfonds, een eminent gezelschap van hoofdredacteuren, ging u voor met een symbolische €5.000. Het openingsbod is binnen - daar moet u over heen kunnen. Of zal het reeds opgerichte Comité 'Nina Nee!' gewoon een Nina Veiling organiseren met wat fijne lots? De veilingsmeester dient zich bij deze pro deo aan. Aandelen WOL worden als betaalmiddel of veilingobject geaccepteerd. Afluisterapparatuur, spannend ondergoed en roestige breekijzers wel. Eenmaal, andermaal... wie biedt?

Of bekijk de flash versie.