Hoog en droog kun je makkelijk de andere kant op kijken

Moslimbroeders op de penning voor Pakistan [+ poll, stem mee!]

Vanavond staan alle politiek-correcte Hilversumse hoofden tijdens de Nationale Actie in een plechtige Pakistan-plooi. Maar hoeveel doneren de bevriende islamstaten aan hun moslimbroeders in Pakistan? 925 lanceert de 'Pompen voor Pakistan'-index. De conclusie mag duidelijk zijn: christenen zijn vrijgeviger dan islamieten.

Tja, zo'n girootje naar 555 kan er natuurlijk even bij inschieten tussen het bommen leggen, moskeeën bouwen en sharia doorvoeren. Na een maand springvloed blijken Westerse landen aanzienlijk meer bij te dragen aan de nood van vijftien miljoen natte pakken in Pakistan dan de bevriende naties in de regio.

Tussenstand 
Van de ruim $643 mijoen aan binnengekomen giften komt $155 miljoen van de VS, $65 miljoen uit Engeland en propt de Europese Commissie ook nog eens $54 miljoen in het potje.

Het schuldarme en olierijke Saoedi-Arabië stort een respectabele $74,5 miljoen, maar de emir van Koeweit draagt niet meer dan $5 miljoen aan de collecte bij. Andere moslimbroederstaten laten het bij giften in natura, lees medicijnen over de datum en overtollige medische apparatuur.

925's 'Pompen voor Pakistan'-index
Om te zien wat de donaties van de verschillende moslimlanden nu precies betekenen, is hier de 'Pompen voor Pakistan'-index. In onderstaande tabel leest u - naast de toegezegde bedragen - de hoeveelheid oliedollars die de bijbehorende naties dagelijks uit de grond slurpen.

Via een ingewikkelde wiskundige formule is bovendien berekend met hoeveel minuten aan oliepompen sinds het uitbreken van de ramp deze hulp per land overeenkomt.

De cijfers zijn op basis van de bevestigde donaties (per 25 augustus 2010) via het heilige-feiten-blog van The Guardian.

Vier minuten
Los van het totale ontbreken van olierijke broederlanden als Algerije, Irak en Jemen, mag duidelijk zijn dat de $74.45 miljoen van Saudi-Arabië bij nader inzien niet zo heel indrukwekkend is. Dat ze in de vier weken na de ramp nog geen tweeënhalf uur van hun pompcapaciteit aan hulp hebben besteed, is niks om over naar huis te schrijven.

Om nog maar te zwijgen over de totale ver-van-mijn-spijkerbedshow die lijkt te heersen in buurland Iran met hun whopping vier minuten. Zij steken hun geld liever in het ontwikkelen van kernenergie kernwapens, iets dat Pakistan tot nu toe ook prioriteit gaf boven het bouwen van dijken.

Ramadan
Helemaal pijnlijk worden de bovenstaande cijfers wanneer je bedenkt dat we op de dit moment midden in de ramadan zitten. In deze periode van kuisheid en naastenliefde is de zogenaamde zakat (het geven aan hulpbehoevenden, een van de vijf zuilen van de islam) extra belangrijk.

En al weet de rechtgeaarde moslim natuurlijk best dat voor deze zakat hetzelfde opgaat als voor onze Moederdag (en hij dus eigenlijk iedere dag zou moeten gelden), dat men nog niet eens de indruk probeert te wekken bij de problematiek betrokken te zijn is op z'n minst opvallend.

Give salaam a chance
Of we het erg moeten vinden dat de moslims niet massaal opstaan, en of we eigenlijk wel in een wereld zouden moeten willen leven waarin humanitaire hulp alleen wordt uitgedeeld door degenen die toevallig hetzelfde opperwezen aanbidden, is weer een heel andere discussie.

Nood is nood, een mens is mens, en ook al verklaarde onze eigen minister Van Middelkoop nog niet zo lang geleden dat hij ook liever nette christelijke kindjes in Afrika redde, dan losgeslagen heidenen in de Oost, het lijkt er bijna op dat broederstaat Pakistan nauwelijks de gemoederen bezighoudt.

En al zwemmen ook niet alle moslimslanden in de oliedollars, een blijk van goede wil is toch niet zo heel veel gevraagd. Zo moeilijk moet het bijvoorbeeld niet zijn om een sponsorloop rond de ka'aba, een all-you-can-eat iftar voor het goede doel of Miss Wet Burqa-contest te organiseren.

Geen discussie
Voorlopig blijft het netste jongetje van de klas het land waarvan je zou verwachten dat ze voorlopig liever niets met de moslimwereld van doen hebben. Zonder aarzeling stuurden de VS daags na de overstroming hun chinooks naar het rampgebied om persoonlijk de eerste hulppakketten bij de slachtoffers af te leveren (zou Obama dan toch...).

Zo kritisch als de geluiden in the States ook mogen zijn, bij deze humanitaire ramp was discussie overbodig. Hulp werd geboden, en maar liefst $155 miljoen is inmiddels toegezegd. En het mooist is daarbij bovendien dat er totaal geen strings attached zijn. Mocht het water straks weer zijn gezakt en de Pakistani besluiten een moskee op de rampplek te gaan bouwen, dan mogen ze lekker hun gang gaan.

(J.K., M.S. en C.S.).