Krabbel mijn zoon, please Jan Peter! [UPDATE]

[UPDATE: JP schrijft terug] Vandaag: een hartverscheurend Hyvesverzoek aan de werkloze Jan Peter Balkenende.

Als Rutger iets opvalt in het nieuws kruipt hij -soms onder pseudoniem- voor 925 in de pen om brieven of emails te schrijven naar instanties of BN'ers. Vaak krijgt hij antwoord, soms niet. 

Geachte heer Balkenende,

U bent pas net weg als premier van Nederland en het voelt nu al als een gemis. Zeker in ons gezin waar u- zo eerlijk mag ik nu wel zijn- een voorname rol heeft gespeeld de laatste jaren. U toonde ons dat ook een mens van vlees en bloed zo'n mooi land als Nederland kan vertegenwoordigen. Dat waarden en normen nog fier overeind staan. Dat je inderdaad drugs moet fucken om het maar eens onomwonden te zeggen.

Gisteren heb ik met mijn zoontje van zeven een poster van u van zijn muur gestript. Hij scheurde door de plaklijm precies doormidden waarna we met een mes twee uur hebben zitten schrapen en zwoegen om de restanten weg te krijgen. Dat zijn van die prachtige momenten dat je je als gezin een eenheid voelt.

Toch wil ik u bij wijze van deze brief toch op een kritiekpuntje wijzen. Uw poster had er namelijk nog gehangen als u mijn zoontje terug had gekrabbeld op Hyves. U. Zijn grote idool.

Laat ik eerlijk zijn: het had hem juist zo opgemonterd omdat hij het zwaar heeft. Vriendjes komen hier weinig over de vloer en als ik de meester mag geloven, is Harry Potter (hij lijkt namelijk zelfs op u...) niet meer zo populair. Wat in was gisteren, is vandaag alweer uit. En helaas, met Lady Gaga vertoont mijn zoontje geen gelijkenis. Althans, nu nog niet.

Om u een illustratie te geven van zijn leed: het mobieltje dat we hem vorig jaar gaven, bleef zo muisstil dat we lang dachten een kapot toestel binnengesleept te hebben. Moeilijk te begrijpen misschien voor iemand die een toets van Obama of George Bush vandaan is, maar voor ons bittere realiteit. Het enige berichtje dat hij tot nu toe kreeg was van Vodafone. U weet wel: zo eentje op je verjaardag. Een smsje dat overigens voor onze zoon direct reden was de afzender- ook al kende hij die niet- uit te nodigen voor zijn feestje.

U begrijpt: mijn vrouw en ik willen onze zoon nog een beetje behoeden voor de grote boze mensenwereld, waar alles soms een grote pr-truc lijkt, maar we willen hem ook niet de nerd van de klas maken. Vandaar dat we hem vorig jaar met een profiel op Hyves hebben gezet. En wat schetste onze verbazing: u zat er ook op! Zijn grote idool! De man die je onder al dat marketinggeweld wel kan vertrouwen!

We hebben u direct gekrabbeld. Iets over Katja geloof ik. Hoe het nou was om haar te zoenen (u weet: zo zijn kinderen...). Maar helaas, van u geen antwoord. Ook niet na twee maanden. En zelfs niet nadat we u op tv taart zagen eten met uw Hyves-vrienden!

Om een lang verhaal kort te maken. We hebben u om mijn zoontje te beschermen ontvriend. U zult zich vast afgevraagd hebben waarom u op een gegeven moment van 188.334 naar 188.333 vrienden bent gegaan. Nou, dat waren wij! Ik zal er niet omheen draaien.

Meneer Balkenende, ik snap dat ik u met deze brief overval. U hoeft mij niet uit te leggen waarom er geen krabbel terug is gekomen. U was een land aan het leiden. En onder ons gezegd en gezwegen: als ik moest kiezen tussen Obama terugbellen of een minikloon krabbelen, zou ik het ook wel weten. Maar als vader en medegelover van het gezin als hoeksteen van de samenleving zie ik mij toch genoodzaakt om dit te melden. Temeer omdat we dit jaar ons zoontje ook gaan vertellen dat Sinterklaas niet bestaat, de zoveelste klap in zijn gezicht.

Nu wil ik niets liever dan uw poster weer aan de muur van mijn zoontje. Het zou hem goed doen, hij is nog jong en zal nog vele teleurstellingen tegenkomen in zijn leven, maar ook waanzinnig mooie momenten. Een daarvan zou zijn als u een gesigneerde foto van u zelf naar hem stuurt. Vergeef me mijn vrijpostigheid, maar wie niet waagt, die niet wint. Dat zeg ik ook altijd tegen die kleine van me.

En: u heeft nu de tijd!

Als u wilt, kunt u de foto sturen naar:

Familie Huizenga
(...)

Met zeer vriendelijke groet en in grote afwachting, verblijf ik,

R. Huizenga

PS: Mijn zoontje heet Adriaan.

Noot van de redactie: Jan Peter had wel tijd om te gaan racen, zoals 925 eerder deze week meldde, maar op de brief bleef het angstaanjagend stil. Net als op z'n Hyves. 925.nl blijft echter onverstoorbaar wachten...

UPDATE: Na een dag hard werken, trof de familie Huizenga de volgende brief in de bus (waarvoor hulde):

Beste Adriaan,

Het is al weer een tijdje geleden dat je me een krabbel op Hyves stuurde. Door alle drukte is het me zeer tot mijn spijt niet gelukt je te antwoorden. Ik vind dat erg jammer, maar gelukkig heb ik nu meer tijd.
Ik hoop dat het met jou goed gaat. Hoe is het op school? En in welke groep zit je? Onze dochter Amelie zit nu in groep 8. Zij vindt paardrijden erg leuk. Ik zelf hou van auto's, jij ook?
Omdat je zo lang hebt moeten wachten, stuur ik je twee foto's. Ik hoop dat je ze mooi vindt. En mocht je met je papa en mama een keer in Den Haag zijn, dan gaan we met z'n tweeën op de foto.

Hartelijke groeten

Jan Peter Balkenende