De Fransen hebben er geen zin meer in. In de verkoop die handel. Internationaal denken is zooo passé. Au revoir, Quote!
Lagardère wil zich weer richten op de tijdschriften in het eigen La France en doet alle internationale titels in de uitverkoop. Ook de Nederlandse. Dus dat zijn Elle, Santé, Red (alle drie een soort Tina voor dertigers), FiscAlert (que?), het TrosKompas en… Quote.
Korting!
In 2006 dachten ze daar nog anders over. Voor een bedrag van zo'n €25 miljoen werd Hachette (100% onderdeel van Frankrijk’s grootste uitgeverij Lagardère) eigenaar van alle titels van Quote Media. Quote zelf was goed voor zo'n €13 miljoen in dat bedrag. 925 kreeg een berichtje in de postbus dat de vraagprijs voor Quote (alleen) nu nog maar €9 miljoen is.
Flinke korting, om dat op te hoesten hoeft u niet eens in de 500 te staan. En behalve het blad zit daar een rode Porsche van de zaak bij inbegrepen.

Eigenlijk moet er een goede deal bedenkbaar zijn, waarin Jort weer het gezicht wordt van Quote, en dat op het internet gedeelte 925 en de website van quote samengaan.
Done that, been there let's move on. Mensen vergeet niet ik denk dat Jort nu veel beter op zijn plaats zit! Quote moet gewoon een nieuwe HR vinden die het blad nieuwe leven inblaast. PS ben nog steeds abonnee van Quote en vind het een geweldig blad!!
2) Dank voor alle bemoedigende woorden over mijn 17-jarige klusje bij Quote, maar ik zou het als eigenaar/uitgever/hoofdredacteur vermoedelijk nauwelijks beter doen. Wij hadden het destijds buitengewoon luxueus, met op het hoogtepunt een >30-koppige redactie/staf. Da's makkelijker blaadjes maken. Sindsdien zit het de papieren wereld niet mee: abonnees lopen structureel weg en adverteerders shoppen op korting. De toekomst is somber. En dan heeft Quote nog eens dubbelpech omdat het een merk is dat in alles past bij de 'Naughties', de snelle jaren negentig vol vrolijke nouveau riches. Die tijden lijken (helaas) over.
3) De genoemde waarde van 9 miljoen lijkt mij overbetaald, want is volgens mijn schatting minstens 20 x de winst. Ter overdenking: BusinessWeek kostte bij de overname $1. De werkelijke waarde van Q ligt vermoedelijk ergens in het midden. Hoewel we nooit moeten uitsluiten dan een moneyrich meneer het blad gewoon wil hebben en zich realiseert dat zijn huis in St. Tropez tegenwoordig duurder is dan (ondanks alles) de leukste zakkenvullersglossy van NL & omstreken. Ik heb altijd begrepen dat je nooit terug moet naar een ex en koester evenmin een suïcidale wens om de bladenwereld te betreden, maar kijk in dankbare verwondering terug op onze schelmenstreken bij 'het bijtertje'.
Twee dingen kunnen we constateren: investeringsmij. Janivo en Maarten van den Biggelaar hebben in 2006 een bijzonder goede timing gehad bij de verkoop van Quote/Elle. En twee: materie is te koop, mensen niet. Althans, de goede niet.
zakenvrienden
Feit is dat het verkocht gaat worden voor een bedrag waarvoor de eerste beste eigengeiler het wil hebben. Is het toch niet mooi om een groep bijeen te brengen die het interessant vindt om dit blad in ere te herstellen en als de betere schenenschoppers nog een aandeel in de markt weet te behouden. Ik denk dat de financiering ook nog haalbaar is voor de juiste koopsom. Zou je toch niet willen nadenken?