PVV spuugt kiezer in het gezicht

Het komische van een tochtig, niet al te piechem electoraat is dat het zich voor een hoofddoek- of baardfobie vrijwillig van achteren laat cohabiteren. Ten koste van de eigen rechtspositie. Flexibilisering van het ontslagrecht is een feit. 

Flexibilisering ontslagrecht
De kans dat een PVV-stemmer door zijn werkgever onvrijwillig wordt ontslagen is ruwweg 96% groter, dan dat hij slachtoffer wordt van een roofoverval waarbij Marokkaanse straatterroristen zijn betrokken. Met de door het kabinet voorgenomen verhoging van het griffierecht stijgt deze kans naar 98%. 

Werknemers ontslaan is in Nederland een krankzinnig kostbare bezigheid. Het principe van ontslagbescherming staat het creëren van werkgelegenheid structureel in de weg. Het is toch zo eenvoudig: als werkgevers makkelijker kunnen ontslaan, huren ze ook sneller in. VVD en CDA begrijpen dit en willen de werkgevers tegemoet komen door de ontslagmogelijkheden te verruimen. Een oppositiemeerderheid én de PVV gingen dwarsliggen. Gevolg: in het regeerakkoord geen versoepeling van het de ontslagregels.

De list
Teeven en Opstelten, met gedoogsteun van de PVV, bedachten een truc om twee vliegen in een klap te slaan. De griffierechten worden verhoogd van gemiddeld € 70 tot € 1.240. Teeven argumenteert dat deze bezuinigingsmaatregel noodzakelijk is omdat de kosten van de rechtsgang in Nederland anders compleet uit de hand lopen. Hij verwacht en passent een afname van 20% van het aantal rechtszaken. Als collateral damage wordt het voor werkgevers makkelijker om werknemers te pousseren ontbindingsvoorwaarden te accepteren.

U, de lezer van 925, zal in geval van een ontslagprocedure tegen u - mede  gelet op uw vermogenspositie - hooguit een keer mismoedig grommen om vervolgens gewoon de € 1.240 af te tikken en verder te procederen. Dat geldt niet voor de 70% van de Nederlandse loontrekkers die zich bedruipt met een inkomen tot maximaal € 3.500 per maand. De meerderheid van het PVV-electoraat bevindt zich in deze inkomensgroep. 

Verplaatst u zich eens denkbeeldig in een modale inkomenspositie: u wordt ontslagen. Na het slechtnieuwsgesprek, waarin u een vaststellingsovereenkomst krijgt voorlegt alsmede een verzoekschrift tot ontbinding van van arbeidsovereenkomst, belt u uw advocaat. Na wat heen en weer onderhandelen is het vaak de werkgever die, omwille van de dictatuur van de correctiefactor in de kantonrechtersformule, akkoord gaat met een veel te hoge ontslagvergoeding. Werkgevers procederen nu eenmaal niet graag. De griffierechten kosten u slechts tweemaal boodschappen doen bij de Hoogvliet.

Graag vooraf betalen
Met het plan van Teeven wordt procederen voor de werknemer ook een dure onderneming. Niet alleen moet een voorschot aan de advocaat worden voldaan van meestal rond de € 1.500. De werknemer mag nu ook € 1.240 aan de rechtbank betalen. Vooraf alstublieft. Dus voor de werknemer voor het hekjes staat, is hij gemiddeld € 2.500 lichter. (Tip van 925: plan het ontslag rond eind november, fijn voor de feestdagen.)
De werknemer zal vanwege de hoge opstartkosten veel eerder akkoord gaan met een - lager - ontbindingsvoorstel van de werkgever. Ongeacht of deze griffiekosten bij winst deels worden geretourneerd. Kort en goed: de toegang tot de rechter wordt voor de lagere inkomensgroepen veel lastiger. 

Teeven en Opstelten hebben nooit een geheim gemaakt te opteren voor versoepeling van het ontslagrecht. Bovendien is de gedachte dat een partij moet investeren in zijn eigen procedure ook niet zo gek. Teeven overweegt daarnaast een soort sociaal leenstelsel voor personen die de kosten niet kunnen betalen. 

Het is de PVV echter die, door de verhoging van de griffiekosten te steunen, de rechtspositie van haar electoraat willens en wetens verslechtert. Ha! De zoveelste verkiezingsbelofte aan diggelen. De PVV spuugt daarmee haar kiezer recht in ’t gezicht.