'Bonjour aandeelhouders, je suis Francis Mer en ik heb bonne nieuws.' Het baasje van Safran gaat iets heel on-Frans doen: er komen vrouwen in de top. Van dit prima pr-momentje wist hij niettemin een pr-fail te maken. Merde!
Monsieur Mer (71) is zo'n oude chauvinistische Fransman uit de staalindustrie die zelfs even minister van Financiën was. Nu geeft hij leiding aan het sympathieke, door de staat gecontroleerde Safran, dat onderdelen maakt voor massavernietigingswapens.
Ooh La La
Voila, nu kent u Mer. En de ijzervreter had leuk nieuws voor zijn aandeelhouders. Hij belooft het bedrijf te moderniseren. Hoe? Meer vrouwen in de top. Een enorme stap, want Frankrijk loopt ontzettend achter qua vrouwen in topposities.
'Het zal u niet ontgaan zijn', vertelde Mer, 'dat we ons in een situatie bevinden waarin het zogenaamde zwakkere geslacht een oorverdovende entree zal maken in het bestuur.' Van één bestuursvrouw naar vijf! 'Bijna een record', zegt Mer.
Pas du tout
Geweldig, een 71-jarige Fransman die een groot bedrijf de 21ste eeuw binnensleept. Toch? Nee. 'Ik keur deze woordkeuze volledig af, ze tonen vlijmscherp aan hoe er over vrouwen gedacht wordt', zegt Colette Neuville, voorzitter van ADAM, een vereniging voor kleinaandeelhouders (machtig clubje in we-doen-alles-als-collectief Frankrijk).
Mevrouw Neuville zegt tegen Reuters dat de uitspraak compleet onacceptabel is. In Frankrijk bestaat sinds een jaar een quotum: binnen zes jaar moeten de meeste bedrijven 40% vrouwelijke bestuursleden aanstellen. 'Je kunt daar voor of tegen zijn - zelf ben ik er tegen - maar het is spijtig dat hier een grap van gemaakt wordt, en eentje die blijk geeft van slechte smaak', aldus Neuville.
Safran reageerde niet op de kritiek. Terecht. Vrouwen... Het. Is. Ook. Nooit. Goed.