Behalve Kate en William staat er nog een mediageniek koppel in de schijnwerpers vandaag: Pieter W.F.M. Storms uit Monaco mag zijn klaagzang aan het adres van Jort Kelder toelichten bij de Raad voor de Journalistiek.
Jazeker, het heeft allemaal nog te maken met het ruzietje in september vorig jaar bij De Wereld Draait Door. Storms wilde daar als moreel kompas van de Nederlandsche journalistiek een punt maken over de verwerpelijke verslaggeving van 'Jort en zijn kornuiten', dat lukte niet helemaal, gesprek liep een beetje uit de hand, vervolgens probeerde hij het met fysiek geweld.. enfin, u hebt het vast gezien.
Volgaarne
Storms heeft n.a.v. de uitzending een stel klachten gestuurd (gefaxt zelfs!) naar de Raad voor de Journalistiek (het hippe zelfreguleringsorgaan dat de overheid buiten de deur van ons edele vak houdt). En het relaas begint wel sympathiek. Storms rehabiliteert Kelder als journalist, waar ene Bram Moszkowicz liever sprak over een 'pseudo-journalist'.
925 komt ook nog even voorbij vanwege dit onthullende stuk dat alleen mogelijk was met anonieme bron. In het papierwerk zitten zelfs twee ooggetuigenverslagen. Kelder reageert op zijn eigen weblog: 'Een Raad voor de Journalistiek heeft hopelijk betere dingen te doen dan pleisters te plakken op de schaafwonden van Nina & Pieter. Hij wilde discussie in DWDD, kreeg die, verloor... en sleurt nu alles erbij om zich te wreken. Hij doet maar.'
Kelder is niet aanwezig bij de zitting vanmiddag en zal zich niet verder verweren. Op z'n blog gaat hij wel uitgebreid in op de aantijgingen. 'Wat de uitspraak ook moge zijn, de intimidatie-technieken van types als Storms mag er niet toe leiden dat het adagium van The New York Times verdampt: publish and be damned. Volgaarne', aldus K.
Wel vervelend dat Nederland een land is waarin mensen met nul inhoudelijk verhaal een ander voor de rechter kunnen dagen. Gevolg is veel kosten en een hoop gedoe. Ik snap dat Jort zegt: Ik kom niet opdagen. Waste of time. Je kan er maar druk mee zijn.