In Duitsland speelt niet de vraag of Griekenland zijn schulden moet herstructureren, maar hoe dat zou moeten gebeuren. Betrouwbare vijand Frankrijk ligt dwars.
Kapper
Het is niet ondenkbaar dat Griekenland binnenkort voor de tweede keer bij de EU en het IMF aanklopt voor een grote zak geld. Als dat gebeurt, is volgens velen de onvermijdelijke consequentie dat beleggers een scalp haircut krijgen. En dat moeten we niet willen. Met zijn allen. In de EU.
De Duitsers deden een mooi voorstel om dat te voorkomen: laat de Grieken eens een etentje beleggen met alle grote houders van hun staatspapier en proberen de datum waarop de leningen aflopen een stukje verder de toekomst in te schuiven.
Omdat de frauderende boe-roepers normaliter met geleend geld oude leningen afbetalen, zou dit voorkomen dat ze op zoek moeten naar een nieuwe lading geld. Dat is om meerdere redenen gunstig, onder andere omdat onduidelijk is of de Grieken tegen die tijd überhaupt nog wel kunnen lenen zonder daarvoor hun kinderen in de etalage te hoeven zetten.
Non
Zoals wel vaker met goede ideeën wil Europa er niet aan. In de Griekse schuldencrisis ligt een prachtige kans om enorm veel belastinggeld over de balk te smijten, die laten de eurocraten zich niet zomaar afnemen. Bovendien zou debt rescheduling betekenen dat die bailouts niet geholpen hebben.
Griekenland zegt open te staan voor het Duitse voorstel, maar wil goedkeuring van euro-Godfather Frankrijk hebben. Op een Frans ja kunnen ze lang wachten, want dat zou prestigeverlies betekenen. En dus gaat straks de bel in Brussel. Collecte!