Het heeft zijne archaïsche opperinstituut de Raad voor de Journalistiek behaagd om non-juridisch, non-bindend en non-relevant oordeel te wijzen in de zaak Brink - Storms versus Kelder / 925. Wablief? Pietertje moet niet zeuren. En 925 krijgt een tikje op de vingers.
Goeddeels
U kunt de uitspraak hierr lezen, en gedeeltelijk op de site van mr. Kelder zelf: de Raad wijst de klachten van Brink-Storms over het media-akkefietje vorig jaar in DWDD goeddeels af. Goeddeels, omdat de Raad zich niet ontvankelijk verklaart voor een deel van de klachten (iets over Quote), en Storms ongelijk geeft over zijn klacht dat zijn of Nina's privacy is aangetast. Iets met zelf de publiciteit zoeken en dan niet achteraf gaan lopen zeuren dat je 'polemisch' wordt aangepakt.
Ja, dames en heren: wie met een tas vol beschuldigingen de spotlights opzoekt, moet er niet raar van opkijken dat het debat fel wordt gevoerd. Pietertje mag golddigger genoemd worden, zijn Nina mag omschreven worden als 'wellicht aanstaande ex'. Zegt de Raad. Dat zal even pijn doen, daar in Monaco.
De Raad tikt 925 wel zachtjes op de vingers: we hadden deze anonieme brief over de intimidatie-technieken van Nina niet zonder wederhoor op onze site mogen zetten. Daar willen we wel iets over kwijt. 925 is een journalistiek medium, en uiteraard plegen we hoor ende wederhoor waar mogelijk.
Tegelijkertijd zijn er soms kwesties die zo gevoelig liggen, dat het voor de tipgever extreem belangrijk is om anoniem te blijven, en waar wederhoor de tipgever én de zaak voornamelijk schade zou toebrengen. Vandaar onze rubriek Off The Record: zonder een anonieme Deep Throat had Nixon nog steeds in het Witte Huis gezeten (en als Bradley Manning niet Julian 'Wikileaks' Assange had voorzien van allerlei saillants, dan liep hij nu nog vrij rond, maar dit terzijde). Lekken is soms van levensbelang.
Guantanamo
In het geval van de brief over Nina: ja, die hadden we voor de publicatie aan het consortium Brink-Storms kunnen voorleggen. Om vervolgens een emmer juridische grootspraak over ons heen gekieperd te krijgen, met kort geding-dreigingen, levenslang in Guantanamo, 24 uur per dag zelfgeschreven poëzie van Nina voorgelezen te krijgen - ellende. Precies de intimidatie die de brief aan de kaak wil stellen, snapt u wel?
Als je dergelijk papierwerk over je heen krijgt, geld je bovendien formeel als 'gewaarschuwd', met alle financiële en juridische consequenties van dien. Zouden we na zo'n waarschuwing gepubliceerd hebben, dan hadden we een bedrag van nog eens een Maserati van onze toch al niet al te florissante balans kunnen afschrijven.
Nee, zonder wederhoor publiceren is journalistiek niet chique, maar soms vraagt de situatie er gewoon om. Waarde Raad voor de Journalistiek, we zouden dergelijk gevoelig materiaal morgen gewoon weer publiceren - mits de bron uitvoerig door ons is gecheckt en betrouwbaar genoeg is bevonden, uiteraard.