China blaast een mooie vastgoedbubbel. De reden is simpel: stenenschuiven is veiliger dan beleggen in bedrijven met onbetrouwbare boekhoudpraktijken.
69
Waar accountants in Nederland doorgaans een topdag hebben als ze heimelijk een 6 voor een 9 verwisselen, eren hun Chinese vakbroeders een iets andere arbeidscode. Wat er in China onder de streep komt is veeleer afhankelijk van de wensen van de directeur dan van de som erboven. Een kniesoor die daar op let.
Dat dacht Chairman of the Axis of Evil hedgefundbaas John Paulson ook. Hij deed niet lullig, zeurde niet over betrouwbare cijfertjes en dat betaalde zich uit. Hij verloor 340 miljoen dollar in een Chinees boekhoudschandaal.
Beleggen is in China namelijk like a box of chocolates, you never...afijn; cijfertjes zijn er notoir onbetrouwbaar en dat geldt niet alleen voor de onvolprezen statistiekjes die De Partij aan de lopende band uitpoept (‘China heeft nu grootste vul hier uw grootheid in ter wereld’).
Bubble dip
Naast communistisch boekhouden is er ook nog de risicofactor communistische politiek: als de staat zegt dat brandstof goedkoper moet, hakt dat in de winst van bijvoorbeeld Petrochina. Zeg maar dag tegen uw dividend.
Vastgoed is dus veiliger dan aandelen. Het nadeel is alleen dat zowat iedereen met enig spaargeld in de stenen zit. En dat resulteert in een prototypische bubbel die uiteindelijk pang doet.
Om de bubbel te controleren, moet de staat de wijdverbreide corruptie aanpakken, daardoor worden andere investeringen weer veiliger. Maar als iedereen zijn vermogen uit huizen trekt en in aandelen springt, gaat de zaak alsnog boem. Misschien is fraude toch veiliger.