De advo-rottweilers van Talpa hebben met het betere schrijf & dreigwerk de kandidaten en medewerkers van talentenshow The Voice contractueel de mond gesnoerd. Daarom zijn we afhankelijk van een kuchende man in het Vondelpark voor achtergrondinformatie. The Voice is het bewijs dat massapropaganda nog steeds feilloos werkt.
Het contract
Wij hadden u graag een inkijkexemplaar van het contract laten zien, maar de juristen van Talpa hebben allerlei beveiligingen opgenomen. De pagina's voorzien van een watermerk, en tevens zijn kleine tekstuele verschillen opgenomen. Zo kan Talpa altijd achterhalen wie het lek is. Loslippigheid is in Talpanië net als een Afghaanse bermbom: dodelijk. Dat heeft kandidaat Chaira Borderslee wel gemerkt toen zij loslippig meldde dat zij niet naar de volgende ronde was. Hupsakee, boete van 5k aan het rokje. Schending van de geheimhoudingsbepaling.
Opbrengst 50/50?
Vooraf aan deelname tekenen de kandidaten een vuistdik contract. In geval van minderjarige deelnemers heeft de overeenkomst slechts een onepage ouderlijke consentverklaring. De considerans is zo'n beetje de huwelijksbelofte tussen de organisatie en de deelnemer. Partijen delen ieder 50% van de opbrengst. Na aftrek van kosten die Talpa maakt. Het woord kosten is met een hoofdletter geschreven hetgeen in juristentaal inhoudt: zie definitie. De definitie van kosten stelt dat in de bijlage een overzicht is opgenomen van de kosten. En daar valt alles onder. Zowel directe kosten (studio, opnameteam, etc.) als indirecte kosten (huur panden) en zelfs overheadkosten zoals de koffiejuffrouw.
Kandidaten gaan verder akkoord met het gegeven dat de gehele marketing en representatie wordt overgenomen. Dus niet alleen de platenmaatschappij (Talpa), ook de vertegenwoordiging (Talpa), boekingen (Talpa), kleding (Talpa), keuze interviews met bladen, radio, televisie (Talpa) én een verbod op wijziging van het genre voor vele jaren. Deelnemers die een bepaling schenden, wacht het dissidentschap. En uiteraard het betalen van een schadevergoeding waaronder natuurlijk de 'Kosten'.
Wie wint?
Volgens de kuchende man in het Vondelpark bepaalt Talpa wie de winnaar van The Voice is. Een saillante bepaling. De winnaar wordt immers gekozen door een optelsom van het aantal door het publiek uitgebrachte stemmen alsmede het aantal downloads van het nummer van de kandidaat in iTunes. Onder toeziend oog van een notaris.
Dit kan twee dingen betekenen: ofwel Talpa fraudeert of ze hebben een briljante wijze om de massa hun wil op te leggen. U voelt 'm al. Dat laatste is het geval.
Via een statistisch model staat de winnaar al vooraf met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vast. Dat werkt kinderlijk eenvoudig. Een bepaalde kandidaat, laten we deelnemer Charly Luske als voorbeeld nemen, zal gedurende het programma steeds vaker in beeld komen.
Chickenskin!
De prachtige zanguithalen van Luske worden vaker in de re-run uitgezonden dan die van andere kandidaten. Het commentaar van de jury zal steeds positiever worden. De malle Nick & Simon zullen op hun stoel gaan staan, enz. Hij krijgt van zijn coaches nummers te zingen waarbij hij goed uit de verf komt. Luske zal bij Qmusic en Radio538 te horen zijn, bij Carlo & Irene aan tafel zitten, enzovoort.
Valse noot
Voor andere gedoodverfde kandidaten geldt langzaam een omgekeerd scenario. Zij worden uit hun comfortzone gehaald. Zo zal Guy Barzily ongetwijfeld zonder piano moeten zingen. Net als de blinde Ed bij de laatste editie van X-Factor. Of de kandidaat krijgt nummers te zingen die niet bij de stem passen. Of de regie laat disproportioneel veel valse noten in beeld zien en last but not least zullen de juryleden steeds negatiever in hun commentaar worden.
Valt het u trouwens niet op dat Luske’s lieftallige echtgenote Tanja Jess steeds vaker in beeld komt? Talpa creëert zo een nieuwe BN-familie. Dit lijkt een herhaling van de pitch van de familie Saunders die vanwege het getatoeëerde uiterlijk goed bij het publiek lag.
Op deze wijze kan een bijna 90% statistische zekerheid worden gecreëerd en kan er toch sprake zijn van een 'vrijwillige' keuze van het publiek. Tsja, wie kiest de winnaar? In deze context dus Talpa.
Manipulatie?
Is dit erg? Natuurlijk niet. Dit is entertainment. De kandidaten worden niet gedwongen om deel te nemen en het contract te ondertekenen. Het biedt een ticket to five minutes of fame of meer. Talpa verdient terecht vrachtwagens met pecunia’s. Bovendien hebben wij hebben een fantastische televisie-avond. Oldschool gemanipuleerd, dat wel.
À propos, wilt u Talpa zenuwachtig maken? SMS dan massaal voor de persoon op wie u nooit zou stemmen.
Bent u of kent u één van 's lands nachtegaaltjes en bent u bereid om net als onze regenjas een boekje open te doen? Lek!
In de Off the Record-postbus: Of het een toontje lager mag [TVOH]
Volg onze befblogger ook op Twitter: @HarryVeenendaal
Ook al is het wellicht waar...
Het begin van de column is veel interessanter.
Natuurlijk is het geregisseerd. En natuurlijk wordt een script zo gevolgd dat de gewenste winnaar er vrijwel zeker uit komt. En toch blijft het briljante TV.
Aardige satire op het genre is trouwens Ben Elton's Chart Throb. Waar het plan is de Prince of Wales een Idols achtige show te laten winnen om zijn imago bij de jeugd wat op te krikken.
... al had je alleen die zin opgeschreven dan was het al het plaatsen waard. Driewerf *proest* !
Niks eerlijkheid.
In die verklaring tekenen ze reeds dan voor het volgende:
"Indien ik word geselecteerd voor verdere deelname aan het Programma verplicht ik
mij tot het sluiten van een deelnemersovereenkomst met Talpa en een exclusieve optie en samenwerkingsovereenkomst met
een nader door Talpa aan te wijzen aparte Talpa dochteronderneming ten aanzien van een verdere carrière als artiest."
Zonder nadere specificaties! Met andere woorden, in de opwinding van het selectie-proces tekent iedereen dit. Want wil graag beroemd worden en ach, dat zal verder allemaal wel goed komen.
Daarna wordt een overeenkomst voorgelegd, die je ook verplicht bent te tekenen.
Bovenstaand citaat vertaal ik even in Jip en Janneke taal:
* Tekent u hier maar even.
- Maar er staat helemaal niets, het is een lege pagina?
* Ja dat klopt, maar maakt u zich geen zorgen. Wij vullen later de rest in en alles komt goed.
By the way, iemand al opgemerkt hoe weinig vrouwen er door zijn naar de live-rondes? Tot die tijd hadden de coaches nog wel de belangrijkste stem en dus niet het publiek.
Iemand in dat kader ook al een link gelegd met vrouwen, veelal meer handelend uit gevoel en emotie, die 80% van de sms-ers zijn? Zouden zij eerder stemmen op een man (want lekker ding) en dus niet op een vrouw (want, wat denkt zij wel, die aandachtshoer:-)
Er is overal over nagedacht lieve mensen. En iedereen doet vrolijk mee, dus wat zou het ook?
Desondanks is er niets voor niets. Van de flesjes CocaCola die alle kandidaten enorme inspiratie blijkt te geven tijdens het uitkiezen van de songs, tot de volgorde timing van de kandidaten, vergelijk die van Charly Luske maar eens met die van Saunders vorig jaar. Van het veelvuldig in beeld brengen van Lisa Hordijk als haar broertje moet zingen, tot het uitnodigen van wereldsterren die muziek zingen die door Talpa Music gelicenseerd wordt, evenals de covers die de talenten zingen. Van de uitreiking van een platina plaat voor een plaat die een dag uit is, want "goh, nu al platina, die is goed, die moet ik ook hebben" tot het uitkiezen van welke stukjes van de zangprestaties in de sms-oproep terecht komen.
Kortom, alles is voor iets, voor harde pecunia's wel te verstaan. En neem het eens iemand kwalijk, dit format is goed bedacht en wordt overeenkomstig goed uitgemolken. Tot op de laatste cent.