Het leven kan soms onrechtvaardige trekken hebben. Zeker als je in de VS woont en jaarlijks meer dan een miljoen dollar verdient. Want raak je je baan kwijt, denk maar niet dat je dan aanspraak kunt maken op een uitkering.
Tenminste, als een groepje Republikeinen (ja, echt) zijn zin krijgt. Natuurlijk spinnen die de maatregel als een belastingverlaging, maar in feite komt het er op neer dat de rijke straks niet moet zeiken als 'ie even geen steady flow of revenue heeft.
De maatregel moet 20 miljoen opleveren (dat is weinig), die rechtstreeks wordt omgezet in lagere loonbelasting voor de werkende mensch.
UWV
Dan denkt u natuurlijk: welke welvarende Amerikaan haalt het überhaupt in zijn hoofd om naar de lokale variant van UWV te gaan als de boel even tegenzit? Nou, in 2009 waren dat er alleen al ruim 2.300, die voor in totaal 20,8 miljoen dollar aan uitkeringen lieten bijstorten. Er waren zelfs achttien lieden bij met een jaarsalaris van meer dan 10 miljoen die een uitkering aanvroegen.
Schande, vinden Amerikaanse wetgevers, maar tegenstanders maken het faire punt dat dees' menschen ook gewoon premies betaald hebben voor die uitkering. Het is een verzekering, in zekere zin, dus waarom zou je er geen aanspraak op mogen maken? Voor wat u betaalt wilt u immers ook e.e.a. terugzien.
Achterhoedegevecht
Maar los van de vraag of het goed of slecht is: het is een achterhoedegevecht. A water drop in a hurricane, zegt een wetenschapper, want het levert vrij weinig op.
Voedselbonnen zijn een ander verhaal. Eén op de zeven Amerikanen krijgt regelmatig voedsel op de bon, maar aanwijzingen dat de miljonair zijn foie gras betaalt met zo'n papiertje zijn er niet, zegt de New York Times. Wel was er ooit in Michigan een man die twee miljoen in een loterij won, maar keurig een jaar lang zijn bonnetjes bleef ophalen. Zijn commentaar: 'If you're going to try to make me feel bad, you're not going to do it'.