De winst van oliebedrijven blijkt direct gekoppeld aan mijn rijgedrag. De Toyota Prius lonkt. Of toch niet?
Mocht u het gemist hebben: het gaat heel goed met olieproducenten. Shell heeft over 2011 54% meer winst geboekt. Vier-en-vijf-tig. Geinig, dat is ongeveer gelijk aan het percentage waarmee mijn portemonnee is leeggelopen. Op zich is het natuurlijk niet nieuw dat Shell er blij van wordt als ik het gaspedaal van een Ferrari 250 GT diep intrap. Maar de laatste tijd ligt het er gewoon té dik bovenop.
Een paar dagen geleden reed ik met mijn langeafstandauto (Scandinavische afkomst, 2.5 liter 5 cilinder, veel ruimte) naar Groningen. Ergens in de polder, niet lang na het eerste bord 130 - het getal van de vrijheid - lichtte het lampje van de benzinemeter op. Ik stopte bij een pompstation van Texaco. 'Euro €1,76' stond er op een bord dat pas te lezen is als je de afrit al hebt genomen. Nu is dat op zich al gênant veel voor een liter benzine, en veel hoger dan het huidige gemiddelde, maar nu komt het: toen ik de benzineslang in de tank hing vermeldde de display een literprijs van €1,82.
Goed, bij Texaco jokken ze hun weg dus naar winstgroei. Maar daar kijk ik niet zo van op. Wat ik die olieboeren pas écht intens kwalijk neem, is dat ik - en ik besef dat dit voor velen van jullie als een schok kan komen - na vijftien jaar ongegeneerd liters benzine onder mijn rechtervoet verbranden... zuinig begin te rijden. Rustig opschakel. Dat ik die heerlijke rotonde van Joure voor het eerst in mijn leven beheerst neem, in plaats van hem vol op het gas hoog in z'n drie aan te vallen; klaar voor een dragrace met de Golfjes GTI die daar nooit toevallig in grote aantallen aanwezig zijn. Ik betrap mezelf op zondige gedachten over manieren om nog meer te besparen. De Toyota Prius lonkt.
Wat ook niet helpt is een metertje op mijn dashboard dat het 'actuele gebruik' aangeeft, in het bouwjaar van mijn auto nog heel innovatief, maar op dit moment vooral heel irritant - omdat ik dankzij dat metertje langzaam verander in het soort mens dat ik vroeger met 174 km/h zou hebben ingehaald. Sommige dingen wíl je gewoon niet weten.
Maar nu is het genoeg. No more I say. Hoge benzineprijs of niet, ik laat mij niet langer ketenen door de winstmachines van Shell, BP en Texaco. Vanmiddag rijd ik met een Range Rover Sport V8 Supercharged naar Groningen en probeer ik het verbruik consequent hoger dan 1 op 5 te houden. Ik verwacht rond half vier, heel eventjes, op de rotonde van Joure te zijn.
Niels Godron is schrijver (onder meer voor 925, als enige blogger van het eerste uur die nog niet bij De Wereld Draait Door aan tafel heeft gezeten), theatermaker en groot autoliefhebber. Als hij niet aan auto's sleutelt of er in rijdt, is hij meestal goed te volgen op Twitter.
Ik ben de trotse bezitter van een 1.3 liter naaimachine met batterij. 0-100 in een kwart minuut. Tevens bezitter van gratis peut pas. Verder ben ik best aardig...