[Pak van de week] Zakenvrouw van het jaar 2012: Jacqueline Zuidweg

Liefst kent u haar niet - tenzij u een PvdW-interview mag afnemen - want dat betekent dat u nagenoeg
failliet bent. U zegt? Jazeker, de 'Zakenvrouw van het jaar 2012' helpt bijna failliete ondernemers. En
met succes. Hallo Jacqueline Zuidweg!


De hamvraag: waarom werk jij niet gewoon voor een baas?
'Ondernemen is voor mij een middel. Ik zie een probleem en ik wil het oplossen. Ik merkte dat als je begint met ondernemen, dat je door iedereen wordt toegejuicht. De KvK, de gemeente, andere instanties, iedereen geeft de ZZP'er (zo beginnen de meeste ondernemers) een duwtje in de rug. Maar als het dan niet gaat zoals men het hoopt is er geen vangnet. Ik vind dat onrechtvaardig. Mijn droom is dat ik iedere ondernemer kan helpen die in financiële problemen verkeert.'

'Echter, dat kon ik natuurlijk ook voor een baas gaan doen. Dan komt er toch een bepaald vrijheidsgevoel om de hoek kijken. Ik zie altijd overal mogelijkheden, en ben graag 'de baas' of voorzitter. Dan is zelf gaan ondernemen een logische stap.'

En hoe ziet zo'n begin er dan uit?
‘Bij mij had dat een onverwachte aanleiding. noodgedwongen! Na mijn studie ben ik bij een schuldsaneringsbedrijf gaan werken waar ik later compagnon werd. Ik kwam er op een gegeven moment achter dat de financiele afspraken door mijn compagnon niet werden nagekomen en toen ben ik vertrokken.’

'En toen ging alles heel snel. Binnen twee uur had ik mijn leaseauto ingeleverd, had ik een busabonnement en had ik €6000,- geleend van mijn moeder. Binnen twee dagen was ik up and running. Ik huurde een kantoortje bij Regus en wou het zelfstandig ondernemen sowieso een jaartje proberen. Ik wilde niet dat 'had ik maar..' gevoel hebben. Er kwamen een paar klanten van mijn oude kantoor mee, dus ik kon het wel 1,5 maand á 2 maanden uitzingen.'

En toen?
'Toen ben ik langzaam gaan groeien. Ik werkte als ZZP'er aan de Herengracht, en een etage boven mij werkte een jongen die net was afgestudeerd. Hij vond mijn werk zo leuk dat hij vroeg of hij bij mij kon gaan werken. Hij was mijn eerste werknemer. Later heb ik hem aangeboden om partner te worden, maar hij vertrok toen net naar een groot advocatenkantoor.' - Zuidweg moet lachen - 'Daar komt ook de naam Zuidweg & Partners vandaan, maar ik heb nu - omdat hij onverwacht vertrok - helemaal geen partners.'

'En daarna is Zuidweg & Partners gaan groeien tot wat het nu is. En daar krijg ik best een kick van. Ik ben nu 'Zakenvrouw van het jaar 2012', en dat vind ik een enorme eer. Verder gaat Zuidweg & Partners ook goed. We hebben nu meerdere kantoren en er werken ±90 mensen bij ons, en in de markt zit nog genoeg potentieel om even door te groeien.'

Over vijf jaar wil ik de Jumbo van de schuldsanering zijn. Die concurrent die blijft groeien

Blunders?
'Nou, mijn grootste blunder is eigenlijk het feit dat ik ondernemers help die mij helemaal niet kunnen betalen. In het begin was dat ook best een groot probleem! Door niet-betalende (bijna) failliete ondernemers is het een paar keer 'erop of eronder' geweest. Maar nu betalen gemeenten en overheidsinstanties gelukkig mee aan mijn honorarium.'

En je eerste grote aankoop van je zelf-verdiende geld?
Tja, dat kán spectaculairder, maar toen ik een tijdje bezig was heb ik een design-lamp (ƒ800) gekocht voor in mijn kantoor. Toen dacht ik: nu ga ik eens iets kopen van geld dat ik zélf verdiend heb. Echt enorme uitgaven heb ik niet gehad, maar ik heb natuurlijk al een periode met een dikke leaseauto en een kantoor in Amsterdam-Zuid gekend. Ik ben dus nog heel tevreden met mijn 10-jaar oude Land Rover Discovery'

En over vijf jaar?
'Dan zijn we nog groter en helpen we nóg meer ondernemers. Ik wil de Jumbo van de schuldsanering worden, de concurrent die blijft groeien. We hebben net een onderneming in Friesland overgenomen, dus nu kunnen we ook in het Noorden ondernemers helpen. Ik denk dat we over vijf jaar wel twee keer zo groot zijn als nu.'

Hoewel 925 reageren van harte toejuicht, heeft de praktijk uitgewezen dat de reactiepanelen van Pak van de Week stelselmatig bol staan van afgunst en/of overdreven loftuitingen. Tot nader order opgeschort dus.