Hoe Saab gemuilkorfd wordt (en wij ook)

Saab wordt gecastreerd door een groep hongerige Aziaten, die het merk willen voorzien van batterijen. Signaal voor een bredere ontwikkeling: het is vijf voor twaalf voor de verbrandingsmotor.

Ik ben even gaan zitten nadat ik het nieuws las afgelopen week. Een groep Chinese en Japanse investeerders gaat de lopende band in Trolhättan weer aanzetten. Het doel: een Saab zonder motor, bedoeld voor de Chinese markt. Een designnaaimachine in feite. Ik probeerde me een elektrieke Saab voor te stellen, zoemend door de rokerige straten van Beijing en moest onwillekeurig aan een beer met een muilkorf denken. Zo eentje met een ring door de neus, die ze in een tutu laten jongleren met ballen, terwijl hij op een eenwieler rondjes aan een ketting rijdt.

Tuurlijk is dat knap en gaaf materiaal voor YouTube-filmpjes. Maar iedereen weet dat een beer eigenlijk in een bos hoort. Niks ketting of afgevijlde nagels, maar een wild beest dat je gezicht er af bijt als je te dichtbij komt. Teruggebracht naar Saab: een 9-5 Aero hoort met brullende turbo over een Duitse snelweg te blazen en niet op duracell-batterijen een paar miljard Chinezen te vervoeren, die er - als het aan de communistische partij ligt - ook nog allemaal hetzelfde uitzien.

Niks ketting of afgevijlde nagels, maar een wild beest dat je gezicht er af bijt als je te dichtbij komt

Kijk, op zich is er niks tegen om China aan duurzaam snorrende accuwagens te laten wennen. Het merendeel van de bevolking heeft nog nooit een échte auto aangeraakt (nee, een BYD is geen echte auto), dus die gaan de geur van een volle tank benzine toch niet missen. Maar laat ze daar dan een eigen automerk voor uit de grond trekken.

Tegenover de nabestaanden van Saab kun je dit gewoon niet maken. Saab-fans hebben net een dierbare begraven. Het is goed zo, is de overheersende gedachte. Na een lang en oneerlijk gevecht is van ons heengegaan: Svenska A. Aktiebolaget. Ze zijn klaar om de volgende fase van de rouwverwerking te verwelkomen: acceptatie. Ze koesteren de herinneringen: 'Och ja, weet je nog dat de 900 er toen middenin Toscane mee ophield en we vijf uur hebben moeten lopen naar de dichtstbijzijnde garage? Jij hebt toen nog een zonnesteek opgelopen, hahaha.' En precies op dat moment graven de Chinezen het lichaam op om er een buikspreekpop van te maken. Sjeh sjeh!

Na een lang en oneerlijk gevecht is van ons heengegaan: Svenska A. Aktiebolaget

De nieuwe plannen met Saab staan symbool voor een bredere ontwikkeling, die ik als benzinesnuiver nauwelijks kan verkroppen. We stevenen af op een wereld zonder verbrandingsmotor en het proces is onomkeerbaar. Er ontvouwt zich een doembeeld waarin we over tien jaar allemaal rondrijden in precies dezelfde nietszeggende auto's, met precies dezelfde batterij onder de voorstoel. Een wereld zonder kleur en geluid; grijze pakken op weg naar een gevoelloze fabriek, waar machines op batterijen ons werk doen. Maar misschien moet ik gewoon iets minder films kijken.

Overigens, mochten er op dit moment autofabrikanten meelezen die zich afvragen of een proefrit in hun snelste elektrische auto mij misschien op andere gedachten kan brengen, dan heb ik de volgende vijf woorden voor ze: waarschijnlijk wel, bel maar even. De komende uren zit ik toch YouTube-filmpjes van jonglerende beren te kijken.

Niels Godron is schrijver (onder meer voor 925, als enige blogger van het eerste uur die nog niet bij De Wereld Draait Door aan tafel heeft gezeten), theatermaker en groot autoliefhebber. Als hij niet aan auto's sleutelt of er in rijdt, is hij meestal goed te volgen op Twitter.