Roubini: hé kijk, de economische Perfect Storm

Nouriel Roubini bracht weer een stukje doomsday naar de mensen toe. Vooral in Europa nadert de Eindtijd. Joh.

Nostalgie
De G20 heeft niets gebracht, de achttiende eurotop in twee jaar tijd is waarschijnlijk even vruchteloos als de voorgaande, de euro verkeert in het voorportaal van de dood en Estelle Gullit doet het met een bokser. Dit, dames en heren, is hoe het einde der tijden eruitziet. Kom er maar in, Nouriel Roubini!

We hadden al een tijdje te weinig gehoord van good old dr. Doom. Tot hij begin vorige maand samen met allround geleerde Niall Ferguson een stukje in de Financial Times plempte (hier achter betaalmuur, hier graties) over Duitsland, de Grooten Depressie en de eurocrisis. U voelt 'm al aankomen: we gaan dood, tenzij stimulus, eurobonds en colossal moral hazard.

Japan
Vandaag doet-ie er nog een schepje bovenop. De situatie in de eurozone lijkt momenteel sterk op de crisis van 1931, vooral wat betreft de bezuinigingen en de economische backlash die dat zou veroorzaken. De eurozone valt geheel en al uit elkaar, tenzij we de banden strakker aanhalen - de tijd dringt. En aangezien de euroleden alle belangrijke beslissingen voor zich uit hebben geschoven, moeten ze op deze top op de proppen komen met een politieke unie, een fiscale unie, een transferunie, Europabrede depositogaranties en eurobonds.

Dat gaat waarschijnlijk niet gebeuren, want Duitsland. Ondertussen is de eurocrisis niet alleen een landencrisis, maar ook een bankencrisis - niet in de laatste plaats doordat staten steeds meer schuld op bankbalansen mikken. Daarbovenop is er een economische crisis in de vorm van een recessie die zich zal ontwikkelen tot een depressie. Dixit Roubini. Oja, punchline: 'Het wordt als de stagnatie in Japan, maar dan erger.' Goedemorgen!