De do's and don'ts van snelweg-rijden

Deze weken kiezen we massaal de vakantieroute naar het zuiden. Tijd om een aantal basisregels met elkaar af te spreken en ergernis te voorkomen. Snelwegrijden is een kunst die veel verder gaat dan 'rijden op de snelweg'. Een goede snelwegrijder beheerst naast de verkeersregels een verzameling etiquetteregels die niet wordt onderwezen tijdens het rijexamen.

Helaas hebben veel mensen het etiquetteboekje nog nooit in handen gehad. Het begint al bij de oprit. De blinde paniek in de ogen van weggebruikers terwijl ze hun Ford Focus voor je auto slingeren, bang dat ze aan het eind van de oprit - 300 meter verderop - spontaan zullen exploderen als ze dan nog niet zijn ingevoegd. Het is een ongegronde angst. Het zijn mensen die bang zijn dat ze niet gezien worden. Maar ik zie ze al van mijlenver aankomen met 80 km/h, in de vierde versnelling, het bezwete hoofd zwenkend over de linkerschouder. Uiteraard maak ik altijd netjes ruimte voor ze.

Bang dat ze aan het eind van de oprit zullen exploderen als ze nog niet zijn ingevoegd

Vorige week reed ik van Arnhem naar Amsterdam toen de rollen plotseling waren omgedraaid. Ik draaide vanaf een N-weg de A12 op, met een scherpe u-bocht, en werd geconfronteerd met een rechterbaan vol vrachtwagens. En dan bedoel ik vol als in: ik kon niet zien waar de ene vrachtwagen eindigde en de volgende begon. Omdat ik daardoor niet kon doen wat ik normaal gesproken doe - 200 pk vol op de staart trappen en met 130 km/h invoegen - restte me niets anders dan mijn stuur los te laten, de handen voor de ogen te slaan en op het universum te vertrouwen. De vrachtwagenchauffeur naast me heeft dat waarschijnlijk ook gezien, want ik heb nog nooit zoveel ruimte gekregen om in te voegen.

Eenmaal op de snelweg wordt mijn geduld pas echt op de proef gesteld. Ik vermoed hierin de hand van de Autogod. Zijn pad vol hindernissen en ontberingen is een lakmoesproef: probeer maar eens rustig te blijven als de auto die je net heeft ingehaald langzaam vaart begint te minderen, waardoor je hém weer voorbij moet. Voor mensen die er niet in slagen een constante snelheid te handhaven, stel ik voor het gebruik van cruise control verplicht te stellen.

Over cruise control gesproken: het bestaan hiervan betekent niet dat het is toegestaan om medeweggebruikers met 0,7 km/ uur verschil in te halen. Mensen zitten altijd af te geven op inhalende vrachtwagens, maar ik heb ooit eens van Eindhoven tot Maastricht achter een op automatische piloot rijdende BMW 5-serie gezeten. De stoïcijnse grijze snor achter het stuur leek zich van geen kwaad bewust en heeft waarschijnlijk nooit begrepen waarom er daarna tot Luik naar hem gemooned is.

Van Eindhoven tot Maastricht achter een op automatische piloot rijdende BMW

Maar het allerergste zijn de klemrijders. Mensen die niet vooruitzien en er groot genoegen in scheppen je in te halen op het moment dat je in volle vaart op een te zwaar beladen Lada met aanhangwagen in komt rijden. Dit zijn mensen die vervolgens boos naar je knipperen als je er voor kiest om niet af te remmen naar 78 km/h, maar even vol gas te geven.

Dat brengt me op één van de belangrijkste regels in het snelwegrijden: de linkerbaan blokkeren voor een snellere auto is not done. En al helemaal niet als het doel is een achterligger dwars te zitten. Ook niet als-ie met knipperende lichten met z’n bumper op je trekhaak hangt? zie ik u denken. Nee, ook dan niet. In de eerste plaats dient u natuurlijk geen trekhaak te hebben. Maar belangrijker: u hoort boven agressie te staan. En dat zeg ik niet als fan van de actieve geweldloosheidleer van Mahatma Gandhi, maar als iemand die ooit eens van Joure tot Groningen achtervolgd is door een aannemer die de schoonheid van middelvingers niet kon waarderen.

Wat betreft deze laatste regel: het zou mij goed uitkomen als u daar aanstaande zaterdag extra rekening mee wilt houden. Mijn blauwe Saab 900 cabrio is u alvast zeer erkentelijk.

Niels Godron is schrijver (onder meer voor 925, als enige blogger van het eerste uur die nog niet bij De Wereld Draait Door aan tafel heeft gezeten), theatermaker en groot autoliefhebber. Als hij niet aan auto's sleutelt of er in rijdt, is hij meestal goed te volgen op Twitter.