Aziatische miljonairs stoppen hun miljoenen in oude sok

Aziatische miljonairs vertrouwen hun financiële adviseurs zoals ze hun schoonmoeder vertrouwen. En dus beheren ze hun geld zelf.

Gelijkenis
U heeft meer gemeen dan u denkt met, zeg, een Chinese miljonair. Beiden heeft u namelijk een afkeer van adviseurs die parasiteren op uw vermogen. Daarom houdt u de knaken liever zelf in de hand en let u zelf met een haviksoog op uw bankrekening, en de grootte van het gat in de hand die toebehoort aan moeder de vrouw. Daar heeft u beiden geen mannetje voor nodig. 

De grond voor uw overeenkomst zou alleen weleens volstrekt anders kunnen zijn. De Aziaat vertrouwt in ieder geval niemand meer die zich voor homo financicus uitgeeft, sinds de crisis van 2008. De communis opinio onder de nieuwe rijken aldaar is dat financiële adviseurs veel kosten en weinig opleveren. Toegegeven, een beetje Chinees is pas tevreden bij een rendement van 12 procent over tien jaar. Alles daaronder beschouwen ze als een rip-off. 'We kunnen het zelf beter', dat werk. 

Banken
Dat heeft ertoe geleid dat de Oostersche tak van een bank als Credit Suisse over slechts vier procent van alle bezittingen die ze beheert, totaal inzicht heeft. De rest houdt Ping Ping geheim. Vergelijk dat met Europa, waar banken een volledig portfolio-inzicht hebben in zo'n 23 procent van hun assets. Dat is een stijging van 18 procent vergeleken met 2006, terwijl zes jaar geleden nog zo'n zeven procent van de Aziaten zo openlijk was.

Die terughoudendheid is een beetje jammer voor de banken die actief zijn in de Aziatische markt. HSBC verdiende bijvoorbeeld in 2011 zo'n 25 procent minder aan het managen van klantportfolio's. Ook Deutsche Bank en UBS verdienden schrikbarend veel minder in deze tak van financiële dienstverlening. Analisten houden het voorlopig op jeugdige onbezonnenheid van de jonge miljonairs. Veertig procent van de Aziatische miljonairs is onder de 45, in Europa is dat nog geen twintig procent. Kennelijke doen die Aziatische jongelingen wel degelijk iets goed.

De moraal van het verhaal: heeft u flink wat centjes voor magere jaren, bedreig uw adviseur dan met een verhaal van deze strekking, eis 15 procent over tien jaar, en doe het bij een (gegarandeerd) nee zijnerzijds, lekker zelf.