De do’s en don’ts van snoepen in de auto

Sommigen houden het bij pepermuntjes, anderen bij M&M’s en die hards stoppen al rijdend hele McDonalds menu’s weg: de kunst van het autosnoepen kent vele verschijningsvormen. Maar we doen het allemaal. Een paar do's en don'ts.

Eén van de hoogtepunten uit mijn jeugd zijn de autosnoepjes van mijn grootvader. Ik weet niet of dat meer zegt over die snoepjes of over mijn jeugd. Hoe dan ook, ik zit op de achterbank van zijn Citroën – eerst een CX, daarna een XM; de tijd dat hij in Jaguars en Alfa Romeo’s reed heb ik helaas gemist – en leun tussen de voorstoelen naar het middenconsole. Daar staan ze. In een magisch blikje. De Wild Berry Drops van Cavendish & Harvey (niet te verwarren met de veel saaiere Original Travel Sweets van Smith and Kendon). Engelachtige muziek weerklinkt op het moment dat hij het blikje in slowmotion ontdoet van de deksel. Daaronder: het hemelse licht van flonkerende rode edelstenen in een vederlicht sneeuwlandschap. Of, om mijn verbale equivalent van een Bob Ross-schilderij even los te laten: zuurtjes in poedersuiker.

Ik moet nog vaak terugdenken aan deze fenomenale autosnoepjes als ik het zoveelste net niet-dropje in mijn mond stop of na drie Mentosjes al geen zin meer heb in een frismaker. En over Mentos gesproken: hoezo vallen ze bij Armin van Buuren altijd zo perfect uit de verpakking? Een subtiel tikje met de vinger en smullen maar? Als ik al rijdend een Mentos uit de verpakking probeer te knijpen, vallen er meestal aan de onderkant twee uit. Onder het gaspedaal.

Maar toch ga ik niet meer op zoek naar de Wild Berry Drops. Te bang dat ze niet zo lekker zullen zijn als ik me herinner. Te bang dat ik me nu wél ga storen aan de poedersuiker die in het begin nog geen problemen oplevert, maar het blikje naarmate de bodem verder in zicht komt, verandert in een grabbelton waarin ergens nog een snoepje begraven moet liggen. Ik zal niet de eerste zijn die bij een routinecontrole aan de politie moet uitleggen waarom zijn handen onder het witte poeder zitten.

Over Mentos gesproken: hoezo vallen ze bij Armin van Buuren altijd zo perfect uit de verpakking?

Tot zover de do’s: zuurtjes, pepermuntjes, muntdropjes. De lijst van don’ts is vele malen langer. Ik heb deze week even op mijn foeragerende medeweggebruikers gelet en de resultaten waren niet misselijk. Of eigenlijk wel. Er waren M&M’s, Chokotoffs, dropsleutels en een hamburger. Een Big Mac om precies te zijn. Wonderlijk land leven we toch in. Als je met een telefoon in je hand op een onverhard bospad rijdt, krijg je een boete van €220, maar als je op de A6 met 130 km/h in je eentje een complete rijsttafel naar binnen schuift, met stokjes, is er niets aan de hand.

Bij de eerste twee zie ik u twijfelen: wat is daar mis mee? Met de M&M’s in principe weinig, ware het niet dat ze bijster slecht tegen warmte kunnen. Dat resulteert in: A. een niet te knagen brok chocola na een dagje Bloemendaal aan Zee en B. hardnekkige vlekken in de bekleding, want er was er dus tóch eentje gevallen. Over de Chokotoffs kan ik kort zijn: een snoepje dat je tussen Amsterdam en Utrecht niet fijngekauwd krijgt zonder je vullingen te verliezen, heeft in een auto niets te zoeken.

Maar het dieptepunt kwam uit onverwachte hoek: in een file op de A10 stond ik naast een bloedmooie vrouw die in haar Saab 9-3 cabrio een zak chips naar binnen zat te werken. Echt waar. Zo’n grote zak. Het was niet om aan te zien. Ik bedoel, als je er dan al voor kiest om ieder gevoel voor esthetiek overboord te gooien, doe dan in ieder geval je dak dicht. Bij iedere hand cheese onion die naar haar mond ging, zag ik meer geleasede Audi’s om haar heen afhaken. Vlak voor de file oploste, bood ik haar door mijn open raam een pepermuntje aan, wat ze gegeneerd weigerde. Tja, dan ben je de redding voorbij.

Niels Godron is schrijver (onder meer voor 925, als enige blogger van het eerste uur die nog niet bij De Wereld Draait Door aan tafel heeft gezeten), theatermaker en groot autoliefhebber. Als hij niet aan auto's sleutelt of er in rijdt, is hij meestal goed te volgen op Twitter.