Schumi: deze oude krijger buigt voor niemand

Michael Schumacher dreigt stevig bestraft te worden voor het inrijden op een tegenstander tijdens de Grand Prix van Singapore. Hem wordt roekeloosheid verweten. Onzin natuurlijk, iedereen die ooit een rondje gekart heeft, weet dat we hier te doen hebben met natuurlijke selectie. Met roofdiergedrag.

Bronnen rond Schumacher - die aan het eind van het seizoen bij Mercedes vermoedelijk zal worden vervangen door Lewis Hamilton - fluisteren dat de reactietijd van de oude krijger lijdt onder zijn leeftijd, Schumacher is inmiddels 43. Maar ik kan hen uit die droom helpen: het enige wat te lijden heeft onder Schumachers leeftijd, is Schumachers trots. Dat, en niets anders dan dat, is de reden dat Schumi afgelopen weekend even de achterspoiler van het 22-jarige groentje Jean-Eric Vergne van dichtbij inspecteerde.

Het is een eeuwenoude regel uit het karten: wanneer je te traag bent om iemand in te halen, dan wacht je op een mooie gelegenheid om de zwaartekracht een handje te helpen. Om een tikkeltje te laat te remmen. Of überhaupt even niet te remmen. Op zo'n moment denkt niemand nog aan de norse instructeur die een paar minuten eerder benadrukte dat 'contact absoluut verboden is' en die nu druk met een zwarte vlag staat te zwaaien. Je lichaam heeft ingegrepen, adrenaline verdrijft ratio: 'er zit iemand voor me en die gaat nu de baan af'.

Ik weet dit, omdat ik één keer per jaar kart met de oudhuisgenoten uit mijn studietijd, én met de huidige bewoners van het huis; lijzige lichtgewichten die geboren zijn in het jaar waarin wij voor ons rijexamen slaagden. Betere, snellere en hippere karters dus dan ik. Er zijn verschillende manieren om dit soort uitdagers van de apenrots te weren. De veiligste is de 'wacht even, er is iets mis tactiek', waarbij je met hard schreeuwen verwarring probeert te zaaien, waarna je vol op het gas gaat, als de jongeling het zijne twijfelend loslaat. Het grote nadeel van deze methode is dat hij maar één keer werkt.

Er zijn verschillende manieren om uitdagers van de apenrots te weren

Een andere populaire tactiek is het inhalen bij rood licht - het zwaailicht dat aangaat als iemand dwars op het parcours is komen te staan: de pace car-situatie. Simpel gezegd komt het er bij deze methode op neer dat je tijdens het stapvoets rijden in een tunneltje even ontsnapt aan de priemende ogen van de marshalls, en je voorganger clandestien inhaalt. De échte pro's slagen er bovendien in om hun slachtoffer zodanig uit de tent te lokken, dat deze bij zijn counteractie zelf tegen een zwarte vlag oploopt. De voorwaarde bij deze tactiek is dat je beschikt over zo weinig mogelijk moreel besef en een gewetensfunctie ontbeert.

En tenslotte is daar dus de onvermijdelijke botsauto-tactiek, de mislukte 'uitremactie', a.k.a. de Schumi. En die komt je, als je pech hebt op, een directe zwarte vlag te staan. Maar hij bespaart je wel de ultieme vernedering: eruit gereden worden door iemand die twintig jaar jonger is. 

Volgende week rij ik de jaarlijkse classic op de kartbaan van het Groningse Kardinge. De jonge honden staan ongetwijfeld watertandend op me te wachten. Ik hoop dat ze deze column voor die tijd nog onder ogen krijgen. Wees gewaarschuwd kinderen: deze oude krijger buigt voor niemand.

Niels Godron is schrijver (onder meer voor 925, als enige blogger van het eerste uur die nog niet bij De Wereld Draait Door aan tafel heeft gezeten), theatermaker en groot autoliefhebber. Als hij niet aan auto's sleutelt of er in rijdt, is hij meestal goed te volgen op Twitter.