GroenLinkser Van Ojik als Jehova's Getuige

Column

GroenLinkser Van Ojik als Jehova's Getuige

Er zijn juridische grenzen aan zendingsdrang.

Zieltjes herwinnen
“Van Ojik wil afhakers GroenLinks gaan opbellen” zo kopte Nu.nl op 8 oktober 2012. Inmiddels melden de media dat de nieuwe fractievoorzitter van GroenLinks er alles aan wil doen om de verloren zieltjes voor zijn partij terug te winnen. Opzeggers van de afgelopen maanden bellen, met een bezoekje vereren, alles om ze te overtuigen en weer lid te maken. Hij kondigt een bekeringsmissie aan met middelen waar een jehova jaloers op kan zijn.

Natuurlijk is het lovenswaardig als iemand zich zo voor zijn partij wil inzetten en natuurlijk val je op met dit soort populistische plannen. Opvallen is misschien wel het nieuwe credo van GroenLinks, nu fractielid van Tongeren recent bijna een diplomatieke rel wist te veroorzaken. Hoe dan ook, dit soort populisme kent zijn grenzen in de wet, die iedereen en dus ook Van Ojik behoort te kennen. Of denkt hij: het doel heiligt de middelen?

IJzeren wet
Het ledenbestand van een vereniging zoals GroenLinks valt immers gewoon onder de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Onder toeziend oog van voorzitter Kohnstamm (D66) ziet het College Bescherming Persoonsgegevens nauw toe op de naleving van deze regelgeving. Dat privacyvoorvechters zoals GroenLinks daarbij een voorbeeldfunctie hebben, mag voor zich spreken.

Een belangrijk uitgangspunt van onze privacywetgeving is echter dat je persoonsgegevens uitsluitend mag gebruiken voor het doel waarvoor ze aan je ter beschikking zijn gesteld. Als je dus lid bent van een politieke partij dan mag deze politieke partij met jou communiceren. Zeg je je lidmaatschap van een dergelijke politieke partij op, dan betekent dat ook een intrekking van deze toestemming.

Bel me niet
Waar iedere Nederlander de wet hoort te kennen en dus ook Van Ojik, zal hij moeten begrijpen dat personen die in het verleden het lidmaatschap hebben beëindigd bij zijn geliefde vereniging GroenLinks, daarmee ook hebben aangegeven dat elke verdere verwerking van deze persoonsgegevens moet stoppen. Een voet-tussen-de-deuractie zoals Van Ojik aangeeft in het interview met Nu.nl mag dus eenvoudigweg niet. Doet hij het wel, dan kan hij de heer Kohnstamm verwachten. Het toch al zieltogende GroenLinks kan worden gestraft voor deze inbreuk op de privacy van ex-leden. Misschien is het ook verstandig als iemand Van Ojik nog even wijst op het bestaan van het bel-me-niet-register?

Olaf van Haperen

10 oktober 2012 - 14:00 uur

reacties

Ray

10-10-’12 15:38

Volgens mij valt op het standpunt dat met het opzeggen van het lidmaatschap ook het recht op verwerking vervalt nog wel wat af te dingen.
Het nabellen van ex-klanten door bedrijven is gemeengoed in het kader van klantbehoud, en wordt volgens mij ook gesauveerd door de Wet bescherming persoonsgegevens en de Opta. Zie ook pagina 9 van het Standpunt Telemarketing Opta 2011 onder het kopje "duur klantrelatie". De tekst van artikel 11.7 elde lid Tw biedt geen aanknopingspunten voor het stellen van een termijn aan het gebruik van gegevens van een (voormalige) klant.

broeder Jan

11-10-’12 16:25

@ Ray

Je haalt de woorden uit mijn mond.
Olaf fantaseert en of filosofeert er een eind er op los.

Tim

12-10-’12 00:04

Dit is gewoon 'bashen'. Of trappen naar iemand die op de grond ligt. Een nieuw dieptepunt van 925!

Jip Blijmoed

12-10-’12 14:02

Geborneerde VVD'er, die Olaf. Niet malen om bescherming van de persoonlijke levenssfeer als er rechtse puntjes moeten worden gescoord, maar wél interessant doen over privacyrecht als we daarmee Groenlinksertjes kunnen pesten. Columns schrijven is een vak, dat blijkt wel weer.

Olaf

12-10-’12 14:58

Leuk het citeren van een standpunt van de Opta over telemarketing (over stemmingmakend gesproken) maar realiteit is als volgt: Wanneer een lid van een politieke partij opzegt, waarbij van belang is dat dat een bijzonder type persoonsgegeven is, ontvangt dit ex lid een bevestiging van uitschrijving. Op geen enkele wijze geeft dit de betreffende partij (maanden later) de mogelijkheid om die gegevens te laten herleven en te gebruiken voor het doel van het aangaan van een inhoudelijke discussie. Nog los van het feit dat het bel-mij-niet register dit ook al verbied in deze situatie. Niet bashen maar de wet dus.