Nieuwe minister van Sociale Zaken: schaf alle sociale werkers af

Keurig
Hoewel Jan Bennink aanvankelijk een stevige campagne voerde, verloor die momentum. De nieuwe minister van Sociale Zaken is dan ook de Goudse altruïstische ondernemer Peter Grol. Grol is een man wiens persoonlijkheid we niet kunnen schetsen door zijn eigenschappen op te sommen. Over Grol moet je vertellen.

Het begint allemaal ernstig comme il faut: hij stamt uit een patriciërsgeslacht. Zijn moeder is senator voor het CDA en zijn vader een bankier in ruste. Grol studeerde keurig economie in Rotterdam en roeit zich een slag in de rondte bij een nette vereniging. Verdiende zijn centen vervolgens in verzekeringen en beleggingen. All is well.

En toen besloot Peter Grol - volstrekt altruïstisch - het afvoerputje van de samenleving op te schonen.

Blanke mannen
Zonder een cent subsidie nam hij Marokkaanse randgroepjongeren onder zijn hoede. Hij zet ze aan het werk in een autopoetscentrale. Filosofie: blanke man komt met auto. Geeft sleutel zonder pistool op hoofd. Jongens poetsen. Simpel werk, positief resultaat (vies-schoon). Blanke man komt terug. Lacht. En geeft ook nog geld (zonder pistool op het hoofd). Jongens krijgen zelfrespect.

Grol gaat nog een stap verder: hij neemt de regie over hun hele leven. Zijn jongens wonen in zijn huizen en hij doet hun administratie. Hij weet dus direct dat hun nieuwe iPhone gejat is; hij kan in de boeken zien dat ze er het geld niet voor hebben. Werkt. goed.

Politiek correct
Omdat hem de problemen van deze jongeren werkelijk aan het hart gaan, durft hij consequent de implicaties van zijn filosofie te doordenken. Concreet: Marokkaanse jongens hebben precies nul respect voor vrouwen. Oplossing: meer mannen in het onderwijs.

Mannelijke (basisschool)docenten hebben een voorbeeldfunctie én genieten onomstreden gezag aan de Marokkaanse eettafel. Dus: mannelijke leraren meer betalen dan vrouwelijke, dat trekt ze het onderwijs in. Zo'n beetje de definitie van politiek incorrect.

Efficiënt
Voorts 'beprijst' Grol maatschappelijke problemen. Elk probleem heeft een prijs. Zo zijn Vogelaarwijken schreeuwend duur. Dat kan goedkoper. Grol stelt daarom voor om probleemflats in die wijken voor een symbolische euro te verkopen aan ondernemers.

Die lui krijgen dan de beschikking over een bedrag waarvoor de overheid de zaak zelf niet draaiend kan houden, zeg tien miljoen. Vervolgens wordt de ondernemer gevraagd de probleemflat zo efficiënt mogelijk te bestieren. Hij mag de besparing (op de tien miljoen) in eigen zak steken. Lijkt de overheid niets op te leveren, maar zo'n ondernemer laat wel een renderende flat na. Was middels de Vogelaar-aanpak nooit gelukt.

Overigens is Grol ook van mening dat reclasseringsbureaus en bureau Halt afgeschaft moeten worden. Want: te weinig resultaat (hoge recidive) en heul duur. Recidive-risico moet je verzekerbaar maken. Deze en duizend-en-één andere verfrissende inzichten krijgt u geserveerd wanneer Grol minister van Sociale Zaken wordt.

En dan mag u nu klappen.