Lance Armstrong, herstel van zijn verdienmodel?

Lance Armstrong is door de Amerikaanse dopingauthoriteit USADA gepositioneerd als mastermind van the most sophisticated, organized and professional doping scheme in the history of sports. Dit terwijl ruim een half jaar voor de publicatie van het USADA-rapport het strafrechtelijk onderzoek tegen Armstrong nog werd gestaakt tot grote ontzetting van de betrokken rechercheurs. Waarschijnlijk omdat het OM zag dat ze iemand met zo’n sterke naam toch niet veroordeeld zouden krijgen. Het USADA-rapport bracht daar verandering in.

Armstrong is inmiddels sociaal en sportief een outcast en dat zal aan deze bijzondere man knagen. Niet alleen vanwege de bekende omvang van zijn ego maar juist door de schade die het toebrengt aan zijn stichting Livestrong en ook (en vooral?) aan zijn verdiencapaciteit. Het geschatte vermogen van Armstrong bedraagt 125 miljoen dollar, opgebouwd uit een klein deel salaris en prijzengeld uit zijn actieve sportperiode (in 2005 bedroeg zijn geschatte vermogen nog 20 miljoen) maar vooral uit latere grote sponsordeals en opbrengsten uit lezingen ed. Het geschatte huidige jaarinkomen van Armstrong hieruit bedraagt 10 -15 miljoen dollar.

Het regent claims
Deze verdiencapaciteit is door het USADA-rapport zo goed als vernietigd, gekapitaliseerd een totale schade van 200 miljoen dollar voor Armstrong. Op zich te overzien als je al 125 miljoen hebt maar het regent inmiddels claims. Zo heeft de organisatie van de Tour de France al aangegeven dat zij de 5 miljoen dollar aan prijzengeld  die Armstrong bij elkaar heeft gereden in de rondes terug gaan vorderen en ook de organisatie van de Tour Down Under heeft een vergelijkbare claim neergelegd. Dan is er natuurlijk nog de mogelijkheid dat grote sponsoren als Nike gaan claimen, juridisch hebben ze daar voldoende redenen voor. In dergelijke contracten staan in de VS altijd zogenaamde morele verplichtingen (moral turpitude clause) op basis daarvan is ontbinding, en dus een succesvolle claim op terugbetaling, mogelijk. Een bekentenis waar zoveel over wordt gespeculeerd zou van deze claims gewonnen zaken maken en misschien wel het faillissement van Armstrong inluiden.

Lastiger nog is zijn strafrechtelijke positie, heropening van de vervolging is mogelijk bij nieuwe feiten en die staan er in het USADA-rapport genoeg. Zeker gezien het feit dat een Officier van Justitie in de US een publieke en zelfs politieke functie is zou je verwachten dat er al lang met de nodige publiciteit door een nieuwe publiciteitsgeile officier een vervolgingsaankondiging was gedaan. Dus niet.

Huilen bij Oprah
Waarom niet? Misschien wel omdat Armstrong nog steeds een briljante koerskapitein is. Want hoe koop je strafvervolging af in de US? Door een deal te sluiten waarmee je een nog grotere vis verklikt (federal whistle-blower). Hoe koop je in de US de publieke goodwill? Door te huilen bij Oprah. Het zou mij niets verbazen als Armstrong met een enorme emotionele scene bij Oprah zichzelf positioneert als het grote slachtoffer van de teambazen en de UCI-bonzen. Daar zal hij dan aankondigen mee te werken met Justitie en te zullen gaan getuigen tegen deze grotere vissen. Met veel tranen moet hij dan ook vooral aangeven zeker niet te gaan getuigen tegen zijn oude collega’s omdat die ook alleen maar slachtoffer waren van hetzelfde systeem. Met wat als gevolg? Hopelijk een sport die wordt opgeruimd maar ook een volledig herstel van zijn verdiencapaciteit. Zijn fee voor lezingen zal hij kunnen verdubbelen, zijn stichting en het publiek zullen hem weer omarmen en claims tegen dit slachtoffer zullen niet worden doorgezet of afgekocht. Lance rules.

Mocht het niet zo gaan morgen bij Oprah heeft hij een mooie kans gemist.