Waarom Franse auto's extra lijden tijdens de crisis

Renault schrapt 7500 banen, meldt Carros. Volvo introduceert ondertussen wachtlijsten: de vraag naar haar nieuwste telg overspoelt het productieaantal voor 2013. Ce qui se passe?

De problemen bij PSA (Peugeot, Citroën) en Renault (dat aankondigde voor 2016 14% van haar lopende-band-leger te saneren) heeft uiteraard te maken met verminderde interesse in Franse auto's. Maar hoe komt dat? Maken ze minder goede auto's? Zijn die auto's te duur? Kan zijn. Maar ik denk dat we het vooral in een andere hoek moeten zoeken: we hebben het een beetje gehad met Frankrijk.

Hoe kan het ook anders; populariteit is onderhevig aan schommelingen, het is een conjunctuur. En op dit moment is François Hollande met ses amis onderweg naar beneden. Toegegeven, we trekken komende zomer nog altijd en masse naar La Douce France, maar de redenen daarvoor zijn simpel: 1. we staan al sinds 1994 bij Henri op de camping en kunnen het tegenover hem gewoon niet maken dit jaar door te rijden naar Toscane. 2. we kampen met een hardnekkige recessie, dus de reisjes naar Egypte en de Malediven verdwijnen in de ijskast.

Uit volstrekt arbitrair en niet representatief onderzoek dat ik het afgelopen uur uitvoerde, blijkt dat er sprake is van een waar anti-Frans sentiment. Binnen Europa zijn wij het in de regel eens met Duitsland; die protectionistische Franse socialisten zijn too big too fail, maar qua cultuur blijven het natuurlijk Zuid-Europeanen en die gaan ons niet uit deze crisis helpen (als we straks de weg omhoog weer hebben gevonden, zijn we uiteraard de eerste die God in Frankrijk gaan herontdekken). Wat de Fransen ook niet helpt: na 50 jaar file-caravanrijden over de route de soleil, hebben ze nog steeds geen woord Nederlands geleerd.

Na 50 jaar caravans op de route de soleil, hebben ze nog steeds geen woord Nederlands geleerd

Hoe anders was het in de jaren '90 gesteld met de Franse populariteit. Het was de tijd dat mijn vader de eerste Renault Espace kocht ('Gek ding,' zeiden zijn vrienden, 'maar wat een ruímte!') en we met twee racefietsen, vier surfplanken én een caravan naar Les Landes reden. Frans was een taal die ik graag leerde, omdat ik anders geen ijsje kon bestellen bij Claire, het gebruinde surfmeisje met zandkorrels rond haar navel.

Het was de tijd dat iedereen in Franse auto's reed, behalve zakenmensen, want die wilden een BMW omdat het kon. Renaults, Citroëns, Peugeots: ze waren geliefd omdat ze eigenwijs uit hun koplampen keken en lekker goedkoop waren. Anno 2013 koop je voor de prijs van een Renault Espace ook een dikke BMW; maar die laatste is een stuk goedkoper in de wegenbelasting.

De populariteit van Duitse en Scandinavische auto's is in lijn met ons huidige wereldbeeld: degelijk, gedisciplineerd en geordend is de weg vooruit. Veel oog voor veiligheid en strak design. Bovendien beschikken ze bij Volvo over een ijzersterke marketingafdeling. Ze gooien een volstrekt modale hybride (de V60 Plugin Hybrid) in een gelimiteerd aantal op de markt en het werkt nog ook. Via Marktplaats proberen mensen tegen grof geld op de wachtlijst voor de eerste exemplaren te komen.

Ik rij zelf al jaren in Scandinaviërs, de sneeuw op mijn winterbanden versterkt het gevoel dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Maar soms verlang ik ineens terug naar dat eigenwijze van de jaren negentig. Naar de donkere ogen van Claire het ijsmeisje. 'Une glace avec deux boules, sil te plait.'

Niels Godron is schrijver (onder meer voor 925, als enige blogger van het eerste uur die nog niet bij De Wereld Draait Door aan tafel heeft gezeten), theatermaker en groot autoliefhebber. Als hij niet aan auto's sleutelt of er in rijdt, is hij meestal goed te volgen op Twitter.