De nieuwe auto van koning Willem-Alexander

Op 30 april eist prins Willem-Alexander de kroon op, die hij al sinds zijn geboorte op het oog heeft. Algemeen wordt aangenomen dat hij een progressief bewind zal voeren. Maar laten we in godsnaam hopen dat hij er wat betreft zijn bolide ultra-conservatieve sympathieën op zal nahouden. I'm talking Prins Bernhard.

Ik weet niet of we er blij mee moeten zijn, zo'n modern staatshoofd. Koningin Juliana probeerde het een halve eeuw geleden al; een vorst van het volk zijn. Een hele gewone mevrouw. Als je nu terugkijkt heeft dat niet in haar voordeel uitgepakt. Het hele concept van een koningshuis is gebaseerd op het volstrekt oneerlijke gegeven van erfopvolging. Ergo: iedere pannenkoek met een Oranje speen in den mond is een potentiële troonopvolger; dat heeft met geschiktheid niets te maken.

Gedraag je daar dan ook naar. Het Nederlandsche volk eischt het: ja, we klagen in republikeinse praatgroepjes over zoveel gebrek aan democratie, maar ondertussen - dat is het ambivalente - is het koningshuis een baken in onrustige tijden, en houdt het ons met de benen op de grond: niets maakt zo bescheiden als een handdruk van de vorst. Koningin Beatrix voelde dat goed aan; reden dat we haar ons zullen herinneren als een sterk staatshoofd en niet als een gewone mevrouw met relatieproblemen, die haar heil zocht in een de armen van een gebedsgenezeres.

We klagen in republikeinse praatgroepjes over zoveel gebrek aan democratie

We hoeven op zich niet bang te zijn dat koning Willem-Alexander te gewoon wordt. Daarvoor houdt zijn koningin te veel van het jetset-leven. Maxima bespeelt het Nederlandse volk meesterlijk. Ze heeft dat Evita-achtige: voedt de illusie dat ieder meisje prinses kan worden. In werkelijkheid is ze natuurlijk volstrekt onbereikbaar. Een geboren koningin.

Of koning Willem-Alexander zich wat betreft statuur kan meten met zijn edele moeder, valt nog te bezien. Maar hij kan in ieder geval veel punten scoren door een stoffige Oranje-traditie nieuw leven in te blazen: al die duffe Ford Scorpio's en verlengde Volvo's S80 meteen uit het koninklijke wagenpark mikken en er échte auto's voor in de plaats nemen. Wat betreft transport neme de koning een voorbeeld aan zijn ondeugende grootvader, wijlen prins Bernhard.

Over prins Bernhard kun je zeggen wat je wilt, maar niet dat hij slechte smaak had. Als persoonlijke huisvriend van Enzo Ferrari, kwam Bernhard regelmatig met iets nieuws uit Modena thuis. Enkele van deze specials (Bernhard liet vaak iets aanpassen om de auto een uniek karakter te geven, eigenlijk was hij de eerste autotuner van Nederland) worden door zijn autominnende kleinzoons nog altijd bereden. Een aantal jaar geleden kwam ik één van de prinsen tegen in een 500 Superfast Speziale uit 1965, een bloedgeil groen stijlicoon, dat op dit moment eigendom is van het Louwman Museum.

Prins Bernhard is eigenlijk de eerste autotuner van Nederland

De Koning zou er goed aan doen zijn neven Bernhard en Pieter Christiaan ten paleize te ontbieden voor een spoedcursus automobiliteit. Prins Bernhard, onder meer de eerste Nederlandse eigenaar van een Alfa Romeo 8C Competizione, heeft behalve blauw bloed namelijk ook benzine door de aderen stromen en dat is precies wat WA nodig heeft. Als we het aan de kroonprins zelf overlaten, vrees ik dat-ie op 30 april in een verlengde Toyota Prius naar de abdicatie komt. 

Voor officiële gelegenheden denk ik aan een Rolls Royce Ghost. Een gedegen keuze, beetje saai ook, maar in dit segment heb je gewoon niet zoveel (smaakvolle) keuze. In het weekend zie ik de koning graag in een donkergroene Ferrari FF. Net als de Superfast van Bernard, heeft ook de FF op de achterbank ruimte voor een paar prinsesjes. En dankzij de superieure wegligging (vierwielaandrijving), kun je er gewoon in Lech mee door de sneeuw.

Maar misschien wel het belangrijkste argument: de koning in een 12-cilinder benzine levert gegarandeerd kamervragen op. Het kan niet in tijden van financiële malaise: check. Het is niet duurzaam: check. Onbescheiden: check. En juist daarom zou het prachtig zijn. Omdat onze nieuwe koning wel wat playboy kan gebruiken. Omdat ze in republikeinse praatgroepjes iets te klagen moeten hebben. Omdat onze nieuwe koning koste wat kost geen gewone meneer mag worden.

Niels Godron is schrijver (onder meer voor 925, als enige blogger van het eerste uur die nog niet bij De Wereld Draait Door aan tafel heeft gezeten), theatermaker en groot autoliefhebber. Als hij niet aan auto's sleutelt of er in rijdt, is hij meestal goed te volgen op Twitter.