Google presenteerde gisteren 'Google Glass', een bril met camera en display. Uiterst irritante innovatie natuurlijk, maar binnen de autowereld voorzie ik geweldige mogelijkheden. Naast grote moeilijkheden.
Een bril die je via gesproken opdrachten laat filmen wat je op dat moment aan het doen bent; en die je in je ooghoek relevante wikipediapagina's toont - ik kan me geen vervelendere toekomst voorstellen. Google-adepten zullen critici de mond snoeren met de bekende argumenten: 'met een mobiele telefoon was je in 1985 ook een freak,' en: 'toen de ansichtkaart werd geïntroduceerd, waren briefschrijvers in alle staten - hoe kon je in godsnaam een zinvolle boodschap overbrengen met zo weinig ruimte.'
Maar technerds gaan daarmee voorbij aan het bestaansrecht van Google Glass: het is niet het publiek dat erom vraagt voor lul te lopen omdat we in het leven niet zonder augmented reality kunnen; het is Google dat op zoek is naar nieuwe manieren om het publiek aan zich te binden. Google creëert een behoefte.
Toch verheug ik me op de komst van Google Glass. Ik verheug me op de eerste keer dat iemand per ongeluk z'n Glass vergeet uit te zetten voor hij met z'n minnares naar bed gaat; ik verheug me op de eerste theaters en bioscopen die mensen met brillen weigeren uit angst voor copyrightschending. En ik verheug me op de toepassingen in de auto. Op het gezicht van de agent die me aanhoudt als ik in een file vrolijk naar de herhaling van Pauw en Witteman zit te kijken: 'Nee agent, u mag het beeldscherm van mijn bril niet bekijken, dat is privé.'
De meest voor de hand liggende toepassing is uiteraard die van navigatie. Dat ze er bij TomTom alvast rekening mee houden: een succesvolle introductie van Google Glass markeert het einde van het zuignaptijdperk. Ik weet overigens nog niet goed of we daar blij mee moeten zijn. De zuignapnavigatie is mij als liefhebber van de esthetiek al jaren een doorn in het oog, maar bestuurders - niet zijnde Tom Cruise in een BMW M5 - die met een veel te grote bril een beetje half scheel naar hun interactieve rechterooghoek staren en daar nog bij praten ook, lijkt me geen grote verbetering.
Ik voorspel ook een enorme toename van het aantal gefilmde autoruzies en aanrijdingen dat naar Russisch voorbeeld YouTube zal overspoelen. De politie moet die ontwikkeling van harte toejuichen, want dan kan eindelijk dat gekmakende schadeformulier door de versnipperaar. Een morbide gedachte die ik in dit kader niet kan onderdrukken: hopelijk levert Google zo'n brillentouwtje mee, anders eindigt iedere aanrijding met het beeld van een Google Glass tegen het autoglass. Zou zonde zijn als het thuisfront de livebeelden van het dak van de ambulance moet missen. (Voor de autoindustrie is Google Glass überhaupt een welkome afleiding in het verkeer. De autoverkopen zijn historisch laag, dus een paar extra total lossjes kunnen ze in de sector wel gebruiken.)
Zo, en dan ga ik me nu snel inschrijven op google.com/glass. Als er dan toch iemand voor lul moet rijden met zo'n gepimpte scheikundebril, laat ik het dan maar zijn. Uw donaties om het astronomische bedrag van $1500 bij elkaar te krijgen zijn welkom bij de redactie.
Niels Godron is schrijver, theatermaker en groot autoliefhebber. Als hij niet aan auto's sleutelt of er in rijdt, is hij meestal goed te volgen op Twitter.
Verheug me tevens op de bluetooth aansluiting om met je tiny cam om alle hoekjes te gluren.