Keldercam: waarom ik voor EY & Deloitte 2 x dezelfde winnaar aanwees

Een beetje genânt was het wel, maar struikelend van tv-optreden naar presentatieklus mocht ik de afgelopen week twee keer voor een grote adviesfirma prestigieuze prijzen uitdelen. Eerst voor EY (voorheen Ernst & Young) de Entrepreneur of the Year en vervolgens voor Deloitte de Rising Star en de Fast50 (bekijk hier de beelden).

Toegegeven, licht bevreemdend waren de prijzenfestivals dezer dagen wel. Behalve de kleur van m'n smoking (rood fluweel uit eigen collectie bij EY, midnight blue bij Deloitte) leken de programma's mieters veel op elkaar. Overal vrouwen in het lang en mannen verkleed als pinguin, overal natte handen van entrepreneurs met groter talent voor centen verdienen dan praatjes verkopen. Zeker, er zijn verschillen: EY organiseerde een maand vantevoren voorrondes in haar hoofdkantoor aan de Zuidas en Deloitte hield het op de dag zelf op pitches voor het voorportaal van de Fast50: een prijs voor de 'most disruptive innovator' alsmede de 'Rising Star'. Maar zowel zaterdag in de Rotterdamse Van Nelle Fabrieken als gisteren in het Klokgebouw te Eindhoven kwam er een schone aanhuppelen met een envelop en klonk 'EN DE WINNAAR IS... (tromgeroffel)... ADYEN!!!!' Waarna tot twee maal toe succesentrepreneur Pieter van der Does het podium besteeg voor het - ook een constante - in ontvangst nemen van een uiterst stijlvolle bokaal.   

14.284%

Pijnlijk voor Deloitte en EY? Sommige beduusd kijkende marketingmevrouwen zaten er een weinig mee. Best sneu. Beide ondernemersprijzen, zowel van EY als Deloitte, bestaan al decennia. Niet eerder was er een dubbele winnaar, zo dicht op elkaar. Maar kennelijk is dat Adyen zo'n knallend succes dat jury's niet om deze groeier heen kunnen. De criteria voor de Entrepreneur van EY zijn minder goed meetbaar; naast 'de tent' telt ook 'de vent'. Maar bij Deloitte was er sowieso geen houden aan en kregen ze dit weekend een lichte beroerte nadat Adyen een van de winnaars op het concurrende schavot was geworden. De Fast50 is onwrikbaar: er wordt afgerekend op groeipercentages. En die staan, behoudens sjoemelende acocuntants, vast. Zoals de winaar van vorig jaar, Belsimpel.nl, mij tijdens de ceremonie toefluisterdei: 'Toen ik de cijfers van Adyen hoorde, wist ik dat wij konden inpakken.' Nu is die Pieter Van der Does (44), bedenker en mede-eigenaar van Adyen, te veel oud geld om te pochen over zoiets banaals als duiten. Maar toen ik informeerde naar de groei over de laatste vijf jaar kon-ie een z'n glimlach nauwelijks onderdrukken: 'Dik veertienduizend procent, Jort.' Ja, dat leest u goed. Meer precies: 14.284%. De nummers 2 en 3 groeiden ook tripledigits, dus dat verklaart deze vrolijke finishfoto in het Klokgebouw.

Hoe winnaar Adyen dat flikt? Door mobiele/online betaalsoftware te leveren aan partijen als Amazon, KLM en Facebook, waardoor de dure betaalsystemen van de banken omzeild worden. Adyen behaalt dit jaar zo'n €70 miljoen omzet, een getal dat eind volgend jaar op €120 miljoen moet staan. Er zijn vestigingen in negen landen. En dat is nog maar het begin, bekende Van der Does. 'We hebben al twaalf mensen in Brazilië, maar daar ben ik nog niet eens geweest.' De oprichters fluisteren weleens over een beursgang, waarmee Nederland sinds Tomtom eindelijk weer een echte tech-winnaar zou krijgen. Rising Star-juryvoorzitter Alexander Ribbink stond te glunderen bij de gedachte; 'zijn' Tomtom stond meerdere keren op het podium, maar is nooit overtroffen.   

Eerst Bibit, nu Adyen: Van der D. did it again!

En dan nog dit: Van der Does en zijn zakenpartners verdienen gelauwerd te worden om meer dan alleen Adyen. Tien jaar geleden stond-ie al op het podium met Bibit, ook in betaalsystemen en opgezet met dezelfde zakenvriendjes. Bibit werd uiteindelijk verkocht aan RBS voor naar verluidt €35 miljoen. Van der Does, toen nog geen veertig, bedacht dat het aardig zou zijn het kunstje nog eens te herhalen. Vandaar: Adyen, wat in het Surinaams zoiets betekent als 'nog een keer'. Tsja, en dat nog een keer gold dus ook de zo genereus door de accountantsfirma's uitgedeelde prijzen.

Ps. In het filmpje plaag ik een beetje dat het enige verschil tussen al die prijzen mijn rekening is. Ik hou nooit zo van geheimzinnigdoenerij over centen, dus bij deze de adstructie van mijn inderdaad pittige declaratie. Er zit zegge duizend euro tussen de factuur van EY en die van Deloitte. Reden: de ceremonie rond EY's Entrepeneur of the Year duurt weliswaar korter, maar is wel zo complex (al was het maar omdat chefkok Robert Kranenborg en muziekprof Leo Blokhuis een onnavolgbare rol speelden in de show) en er gaat een heel lááánge jurydag aan vooraf waarop Uw Verslaggever rondholde met camera en microfoon. EY was, kortom, eigenlijk te voordelig uit, maar Deloitte betaalde minder. Dennis, mijn accountant, zal het binnenkort nog eens natellen.